دو اشتباه ایران

ایران دو اشتباه مهلک انجام داد که کار را به شهدات رهبر انقلاب و جنگ کشانید. یعنی خود آن پیر فرزانه شهید در این شهادت اش کم بی اثر نبود .

ایران باید در زمان مناسب دست به توسعه سلاح قاره پیمای هایپر سونیک دست میزد و البته چراغ خاموش یا چراغ روشن سلاح هسته ای را هم میساخت.

این که ایران سلاح هسته ای ندارد و البته سلاح متعارف ای که خاک نا پاک آمریکا را هم هدف قرار بدهد ندارد در محاسبات آمریکا این برداشت را و نتیجه را حاصل کرد که پس از ترور رهبری ایران اگر بخواهد هم نمیتواند کاری بکند . و دیدیم که در جنگ هم ایران عملا نتوانست خاک اصلی آمریکا را تهدید کند.

بنا بر گزارش هایی ایران دست به حمله موشکی به پایگاه آمریکا در اقیانوس هند زد که ۴۰۰۰ کیلومتر از ایران فاصله دارد اما ایران باید دهه ها پیش آماده حمله آمریکا به خاک ایران میشد و با تولید موشک بالستیک قاره پیما با کلاهک متعارف بازدارندگی متعارف ایجاد میکرد و با کلاهک هسته ای بازدارندگی اتمی ایجاد میکرد.

موشک قاره پیما مشکل اسرائیل را هم حل میکرد. ایران میتوانست با کلاهک سنگین تا ۱۰ تن دست به پاکسازی پناه گاه های امن اسرائیل بزند. اگر موشک قاره پیما داشتیم خاک آمریکا و پناهگاه های اسرائیل را غیر ایمن میکردیم و این چنین دشمن نمیتوانست به راحتی به ایران خط و نشان بکشد .

مشکل ما این است که آن پیر فرتوط شهید فرزانه مانع تولید موشک قاره پیما و سلاح هسته ای در زمان مناسب شد.

حالا فقط خدا میتواند کمکمان کند.