وای فکر کنم باز ریخت!

من یک دانش آموز هستم که از بی اختیاری ادرار رنج می برم. این یعنی نمی توانم ادرار خود را نگه دارم. این واقعاً اذیتم میکنه و زندگی من را تحت تأثیر قرار داده. من همیشه نگرانم که ادرار کنم و این مانع از انجام کارهایی که دوست دارم می شود، مانند بازی با دوستانم یا رفتن به پارک. من همچنین دائماً نگران بوی ادرارم هستم و این باعث می شود که در مدرسه و در جمع احساس خجالت کنم. من سعی کرده ام به پزشک مراجعه کنم، اما آنها نتوانستند کمکی کنند. من خیلی ناامید هستم و نمی دانم چه کاری انجام دهم.

من از خوابیدن در شب می ترسم زیرا می ترسم در رختخوابم ادرار کنم. این باعث می شود که من خیلی خسته باشم و در مدرسه مشکل داشته باشم.

من اولین بار وقتی 5 ساله بودم که شب ادراریم شروع شد. در ابتدا، من فکر می کردم فقط یک اتفاق تصادفی است. اما بعد متوجه شدم که این اتفاق با گذشت زمان بیشتر و بیشتر شده.

من سعی کردم به تنهایی این مشکل را حل کنم. سعی کردم قبل از خواب مقدار مایعات کب بخورم. سعی کردم هر شب قبل از خواب به دستشویی بروم. اما هیچ کدام از اینها کمکی نکرد.

من از ارتباط با معلمانم می ترسم چون می ترسم آنها متوجه شوند که از بی اختیاری ادرار رنج می برم. این می تواند یک مشکل شرم آور باشه.

من از قدم زدن در مدرسه می ترسم زیرا می ترسم ادرار کنم. این باعث می شود که من در مدرسه مشکل داشته باشم و نتوانم از فعالیت های مدرسه ای لذت ببرم.

من از بیرون رفتن با خانواده ام می ترسم چون می ترسم این مشکل اذیتم کنه. این باعث می شود که من از خانواده ام دور بمانم و نتوانم از زمان با آنها لذت ببرم.

من از رفتن به جشن های مدرسه می ترسم چون می ترسم دوستام مسخرم کنن. این باعث می شود که من از شرکت در فعالیت های اجتماعی با دوستانم دور بمانم.

من از صحبت کردن در مورد بی اختیاری ادرار با کسی می ترسم چون می ترسم آنها بخندند یا من را مسخره کنند. این باعث می شود که من احساس تنهایی کنم.

من می دانم که من تنها کسی نیستم که از بی اختیاری ادرار رنج می برم. میلیون ها نفر در سراسر جهان از این بیماری رنج می برند. اما این بدان معنا نیست که من احساس بهتری دارم. من هنوز همینقدر ناامید و تنها هستم.

من امیدوارم که روزی بتوانم بی اختیاری ادرار را درمان کنم. اما تا آن زمان، من باید یاد بگیرم که با آن زندگی کنم. من باید به خودم یاد بدهم که ترس هایم را کنار بگذارم و با دیگران صحبت کنم. من باید به خودم یاد بدهم که من تنها نیستم.