به خُردان مفرمای کار درشت که سندان نشاید شکستن به مشت
نخواهی که ضایع شود روزگار به نا کاردیده مفرمای کار
یعنی کار را باید به متخصص و اهلش سپرد.
کاردان: متخصص و ماهر، با تجربه.
هرانسانی در زمینه حدود معلومات، دانش آموخته ها، قابلیت ها و تجربیات خود می تواند متخصص و ماهر باشد و از عهده آن کار برآید.
لذا برای کار خوب و با کیفیت باید به کسی مراجعه کرد که در حوزه ی خود به طور حرفه ای کار کرده و تجارب فراوانی را کسب نموده باشد.
از منظر علمی هم اگر کسی در رابطه با مدیریت و حکمرانی سوالی داشته باشد، به استاد مربوطه رجوع می کند، نه کسی که سال ها رشته عمران، حقوق، منابع طبیعی یا ادبیات مطالعه کرده و تجربه کسب کرده است.
کسی که لباس برازنده ی تن خود می خواهد، پیش خیاط ماهر و کاربلد می رود، نه کسی که فقط توانایی راسته دوزی دارد.

پیامبر اکرم(ص) می فرمایند:
هر کس بدون علم و تخصص، کاری انجام دهد، بیش از آنکه آباد کند، خراب می کند.
در حدیث دیگری می فرمایند:
آن گاه که کار به دست نااهلان بسپارند، منتظر رستاخیز باش.
♦ امام علی(ع): چهار چيز باعث شکست دولت ها می شود:
۱- ضايع کردن اصول و مسایل مهم
۲- سرگرم شدن به فروع و حواشی
۳- به کار گماردن آدم های پست
۴- کنار گذاشتن انسان های فاضل

حکمرانی، مدیریت، قدرت کارفرمایی در جهان یک تخصص محسوب می شود. اینکه کار به دست نااهلان سپرده شود و بدون داشتن تخصص، تحصیلات، تجربه و شایستگی وارد عمل و اقدام شوند، باید منتظر رستاخیز بود.
نقل است ساربانی در آخر عمر خود، شترش را صدا میزند و به دلیل آزاری که بر شترش روا داشته از او حلالیت می طلبد. تک تک آزار و اذیتهایی که بر شتر بیچاره روا داشته را نام می برد. از جمله: زدن با تازیانه، آب ندادن، غدا ندادن، بار اضافه و غیره.
همه را بر می شمرد و می پرسد آیا با این وجود مرا حلال میکنی؟
شتر در جواب می گوید:
همه را حلال می کنم، اما یکبار با من کاری کردی که هرگز نمی توانم از تو درگذرم و تو را حلال کنم.
ساربان پرسید آن چه کاری بود؟
شتر جواب داد:
یک شب در صحرا طوفان شد و کاروان گم شد. بعد از آنکه طوفان فرو کش کرد، افسار مرا به دُم یک خر بستی و تا صبح دور خودمان چرخیدیم، در حالی که می دانستی من تخصص صحرانوردی دارم!
من اگر تو را بخاطر همه آزارها و اذیتها ببخشم بخاطر این تحقیر هرگز نخواهم بخشید!