بحران آب در ایران را نمیتوان تنها با اشاره به کاهش بارندگیها توضیح داد . این بحران ، حاصل یک «تصادم بزرگ» است : برخورد میان توهمِ تسلط بیقیدوشرط انسان بر طبیعت با واقعیتهای اکولوژیک یک سرزمین خشک . بحران آب ، در حقیقت ، ورشکستگی پروژهای است که میپنداشت میتوان با مهندسی صرف و بدون خرد جمعی ، جغرافیا را به تسخیر درآورد .
