خاموشی ، دیگر تنها یک قطعی برق موقت نیست . تبدیل به استعارهای گویا از وضعیتی شده است که در آن ، «انرژی» به معنای واقعی و استعاری آن ، در حال افول است . خاموشیهای بیحدومرز تنها یک شکست زیرساختی نیستند ؛ آنها پرده از بحرانی عمیقتر برمیدارند : بحران در «مدیریت» ، «عدالت» و «توافق نانوشتهای» که میان حکومت و مردم بر سر ارائه خدمات پایه وجود دارد .