فیزیک هسته ای

تاریخچه

در پایان سده پنجم پیش از میلاد فرضیه چهار عنصر شناخته شد و در قرون وسطی کیمیاگران سده میانی ، شماره عنصر را برابر با هفت سیاره می دانستند . با گذشت زمان و کشف عناصر مختلف و جداول توسط دانشمندان به جدول مندلیف و ۱۱۸ عنصر شناخته شده رسیدیم .

آغاز فیزیک هسته ای از کشف رادیواکتیوتیه توسط بکرل در سال ۱۸۹۶ یا در سال ۱۹۱۱ توسط فرضیه رادرفور مبنی بر وجود هسته در اتم شروع شد .

فیزیک هسته ای چیست ؟

برای درک بهتر این موضوع برخی مفاهیم را یادآوری‌می کنم .

تمامی مواد اطراف ما از مولکول ساخته شده اند و مولکول نیز از چند اتم ساخته شده است که اتم ها کوچکترین ذره تشکیل دهنده ماده هستند .

اتم از یک هسته مرکزی با بار مثبت تشکیل شده که الکترون ها با بار منفی به دور آن می چرخند .

رشته ی فیزیک هسته ای ( به انگلیسی : Nuclear Physics ) بر روی هسته اتم متمرکز است و ما با استفاده از این دانش سعی می کنیم تا از هسته حاوی نوکلئون ها و کوارک ها انرژی بدست آوریم .

این شاخه از فیزیک بسیار ارزشمند و پرفایده بوده و باعث به وجود آمدن فیزیک ذرات بنیادی ، مهندسی فیزیک شده که معانی آنها کاملا باهم متفاوت است .

تفاوت ها

علم فیزیک هسته ای ذاتا در مورد هسته اتم هاست و گرایش هایی همچون فیزیک اتمی ، فیزیک ذرات بنیادی و مهندسی هسته ای تفاوت دارد.

به طور ساده و خلاصه فیزیک اتمی در مورد ساختار اتم ها ، نحوه آرایش الکترون ها و تکنیکی برای استفاده از الکترون هاست ؛ درحالی که مهندسی هسته ای یعنی دانش فرایند های هسته ای و کاربرد آن ، گسترش تکنولوژی و تولید برق هسته ای .

فیزیک ذرات بنیادی در مورد اجزای تشکیل دهنده ماده ( ذرات دارای جرم ) و تابش ( ذرات بدون جرم ) می ‌پردازد که به اندازه ای کوچک هستند که قابل تقسیم بیشتر نباشند .

کاربرد

فیزیک هسته ای یکی از مباحث مهم روز دنیاست که کاربرد آن را به راحتی می توان در زندگی روزمره ، اخبار و سیاست دید . از کاربرد های این دانش جذاب می توان به نیروگاه های هسته ای ، بمب های هسته ای ، پیل برق هسته ای ، کاربردهای پزشکی ، کاربردهای کشاورزی و کاربرد صنعت اشاره کرد .