"میلاد من و شعرمن" شعری از سیدمحمد باشتنی

بی تو شعر و قلم من همه در سوگ و عزاست

 صفحه و دفتر من قطعه‌ای از کرب و بلاست

 واژه‌ها نشتر جانسوز به چشمان من اند

 هر غزل دسته ی سینه زنی روز عزاست 

خنده‌هایم به لب پنجره خشکیده چو گل 

بی تو مسموم هوا، خنده و گل بی معناست 

لب خشکیده کویری و دعایش همه آب 

خضر هر قصه تویی در کف تو آب بقاست 

بی تخیُّل نه غزل هست و نه شاعر بی عشق 

شعر بی‌مایه ی عشقِ تو فقط پرت و پلاست 

پرده برگیر ز رخ تا که غزل جوش زند 

چشم بر راه تو طبع من و این پنجره‌هاست 

روز دیدار تو میلاد من و شعر من است 

تو که باشی همه احساس و هنر رنگ خداست