پریدن از شاخهای به شاخه دیگر در مهندسی نرمافزار؛ چرا باید مراقب باشیم؟
دنیای مهندسی نرمافزار پر از جذابیت است؛ هر هفته یک تکنولوژی جدید، هر ماه یک فریمورک تازه، هر روز یک مسیر شغلی متفاوت که انگار از دور صدا میزند: «من را امتحان کن!».
طبیعی است که ذهنمان وسوسه شود. اما یک واقعیت مهم هم وجود دارد: پریدن مداوم از این شاخه به آن شاخه، همیشه به رشد کمک نمیکند؛ گاهی دقیقاً برعکس، جلوی پیشرفت را میگیرد.
در این نوشته میخواهیم دقیقتر ببینیم چرا تغییر پیدرپی مسیر شغلی در مهندسی نرمافزار میتواند برای اعتبار فنی، تمرکز و آینده حرفهایمان خطرناک باشد.
کسی که هر چند ماه یک بار حوزه اش را عوض میکند، معمولاً به سطح اولیه هر مهارت میرسد اما هیچ وقت عمیق نمیشود. درحالیکه بازار کار، مخصوصاً در سالهای اخیر، به شدت به افرادی که عمق دارند و در یک حوزه صاحب نظر و قابل اتکا هستند نیاز دارد.
عمق یعنی:
درک واقعی از مسائل و چالش ها
توانایی طراحی راهحل های پایدار
سرعت بالا در حل مشکلات پیچیده
و البته اعتماد تیم و کارفرما
این ها چیزی نیست که با چند ماه یا بعضی حتی چند سال کار در هر حوزه به دست بیاید.
اعتبار فنی مثل یک حساب بانکی است؛ کمکم و با تداوم رشد میکند. وقتی سابقه شما نشان دهد که هر چند ماه یک بار نقش یا حوزه کاری تان را عوض کردهاید، پیام پنهانی که منتقل میشود این است:
ثبات شغلی کمی دارید
در هیچ حوزه ای به مرحله متخصص یا حتی نیمهمتخصص نرسیدهاید
هنوز نمیدانید دقیقاً چه مسیری را میخواهید ادامه دهید
این نگاه از بیرون ممکن است خیلی ناعادلانه باشد، اما واقعی است و روی فرصت های شغلی آینده تاثیر میگذارد.
یاد گرفتن یک تکنولوژی جدید همیشه جالب است، اما برای شروع دوباره در یک حوزه دیگر، باید:
مفاهیم پایه را دوباره یاد بگیرید
ابزارها را کشف کنید
با فرهنگ و نیاز های شغلی جدید آشنا شوید
از صفر تجربه بسازید
اگر این چرخه مدام تکرار شود، انرژی زیادی هدر میرود و مسیر حرفه ایتان هیچ وقت شکل مشخصی پیدا نمیکند.
همه ما مهندسان نرمافزار، در نهایت باید یک «ستون اصلی» در مسیر حرفه ای خود داشته باشیم.
این ستون ممکن است فرانت اند باشد، بک اند، دیتاساینس، DevOps، دیتابیس، تحلیل، موبایل یا حتی محصول و مدیریت. اما بدون ستون اصلی، رزومه شبیه یک «پازل ناقص» میشود که هر قطعه اش از یک جنس متفاوت است و تصویر نهایی را خراب میکند.
مشکل از تنوع نیست؛ مشکل از پریدن بی برنامه و واکنشی است. آدم باید حوزههای مختلف را امتحان کند، اما با منطق، با شناخت، با زمانبندی درست و مهمتر از همه، با داشتن یک مسیر مشخص. اگر میخواهید تغییر مسیر دهید، مهم است که حداقل یک دوره زمانی مشخص (مثلاً دو یا سه سال) روی یک حوزه سرمایه گذاری کرده باشید تا چیزی برای ارائه داشته باشید.
بهترین مهندسان دنیا کسانی هستند که در یک حوزه عمیق میشوند اما در کنارش، شناخت مناسبی از حوزههای مرتبط نیز دارند. نه اینکه هر ماه یک سر به جایی بزنند و بعد رها کنند.
کنجکاوی، موتور محرک مهندسان نرمافزار است؛ اما اگر کنترل نشود، میتواند به دام تبدیل شود.
برای ساختن یک مسیر شغلی پایدار، قابل اتکا و معتبر، باید به خودمان فرصت بدهیم تا:
در یک حوزه متخصص شویم
عمق بگیریم و اثرگذار شویم
هویت حرفهای پیدا کنیم
پریدن از شاخهای به شاخه دیگر شاید در کوتاه مدت هیجانانگیز باشد، اما در بلندمدت ممکن است جلوی رشد واقعی را بگیرد.
