صدای چکه چکه آرام آب

بسم الله الر حمن الرحیم

نیمه شب است و سکوت، نه سکوتِ مطلق صدایی می آید چک، چک، چک ...

از جایی نامعلوم شاید از سقفی که کسی حوصله‌نکرده به آن نگاهی بیندازد و یا از شیری که خوب بسته نشده و شاید خاطره ای مانده از باران!

هر قطره سفری دارد کوتاه از بلندی تا آغوش زمین .

می چکد تا شنیده شود، و من به حرفایی فکر می کنم که هیچگاه نگفتم و در دلم ته نشین شد.

چک....چک...چک....

چقدر شبیه بغضی است که راه گریه شدن را بر او بسته اند.

قطره آب باز چکه می کند و دیگر صدا نیست بلکه کششی است نامرئی تا درون من، تا عمق دلتنگی ها، تا عمق نگفتن ها، تا عمق شنیده نشدن ها.

چک...چک...چک..‌.

تکراریست ساده ولی مرا به اعتراف وا می دارد، اعتراف به خستگی ، به انتظار و به عشفی که هنوز در گوشه قلبم نفس می کشد و من آن را به عمد گم کردم چون غرورم بلند تر از صدای قلیم بود.

چک....چک..چک

این صدا نام تو را در ذهنم تکرار می کند؛ و هر قطره آهسته می گوید "هنوز هستی و من شک دارم که هنوز دوستت داشته باشم" . فقط هستی بودنی که نمیدانم‌ تا کی ادامه خواهد داشت؟!

چک...چک...چک...

تکرار و من از این تکرار آرام می فهمم عشق حضوری است پیوسته و منظم که نمی گذارد در خشکی روزمرگی ها بی تاب شوی.

چک....چک...چک...

منظم، بی ادعا، بی هیاهو، آرام و پیوسته.

انگار قرار است دنیا تا ابد با همین یک صدا ادامه پیدا کند.

چک..چک...چک...

من این صدا را می شنوم در حالی که نه فریاد می زند و نه مطالبه می کند فقط می چکد شبیه دلخوری های مداوم و آرام ، شبیه تردید های کوچک!

چک ...چک...چک...

صدایش نه شتابی دارد نه اضطراب فقط هست و همین بودنش و همین شکستن سکوت برایم آرامش می آورد.

قلبم با صدا همراه می شود که:

گاهی فکر می کنیم سکوت یعنی آرامش !

نه... اگر صدای چکه کردن ها را نشنویم بی خبر از تردیدها و دلخوری ها می مانیم

بی خبر از ترک برداشتن ها.

گاهی آدم ها آن قدر مشعول خودشان اند که کوچکترین صداها را نمی شنوند و شاید نادیده می گیرند که آرامش داشته باشند اما نمی دانند که اگر صدای چکه آب را نشنوند فقط فکر می کنند که خانه سالم است و هیچ سقفی ترک ندارد و ناگهان آوار ....

آدمی که همه‌چیز را از زاویه خودش می‌بیند،

بعید است بفهمد گوشه‌ای از دنیا

کسی دارد با هر قطره کمی بیشتر خیس می‌شود، بیشتر ترک بر می دارد.

چک..‌.چک..‌چک...

صدای چکه آب ادامه دارد، صبور ، بی وقفه و مطمئن

و من آن را می شنوم و اجازه میدهم هر قطره قصه اش را کامل بگوید و در هر چکه تمرین می کنم سکوت و گوش دادن را.

تمرین می کنم توجه کردن به چیزهای کوچک را

و تمرین می کنم آرامش پنهان شده در چک چک های ساده زندگی را پیدا کنم.

چک...چک...چک...تمامی ندارد شبیه سه نقطه ی آخر جمله ای که وعده ی ادامه می دهد.

ادا "ادامه" می دهد .