یلدا

بسم اللّه الرحمن الرحیم

یلدا دُردانه فصل پائیز است و سوگلی زمستان . شبی سرد، تاریک و طولانی اما دوست داشتنی!

شبی طولانی که هیچکس از آمدنش نمی ترسد؛ برعکس به استقبالش می روند، کرسی می چینند، آجیل می خرند ، هندوانه قاچ می زنند، انار دانه می کنند، دور هم جمع می شوند و کنار حافظ منتظر می مانند تا بیاید.

یلدا بهانه است برای منتظر ماندن ، برا تاب آوردن .

یلدا تجدید ایمان است با نور، با روشنایی بعد از ظلمت.

یلدا می گوید که انتظار سکون نیست.

یلدا می گوید صبح راه خود را بلد است ، می آید به شرط آنکه تو نشکنی، بیدار بمانی و با خوابِ ناامیدی به امید خیانت نکنی.

یلدا یعنی باور به حضور امید، یلدا یعنی نشاط و شادی و خنده.

یلدا یعنی فال حافظ و اطمینان به رازی ناپیدا.

یلدا یعنی من مؤمنم، مؤمن به اینکه

"کلبه احزان شود روزی گلستان غم مخور"