کافرستان؛ آخرین سرزمین بت‌پرستان در قلب هندوکش

تا کمتر از ۱۳۰ سال پیش، در دل کوهستان‌های صعب‌العبور هندوکش، سرزمینی وجود داشت که ساکنانش هنوز آیین‌های چندخدایی باستانی را حفظ کرده بودند. این منطقه که «کافرستان» نام داشت، در شمال‌شرق افغانستان امروزی قرار داشت و به دلیل انزوای جغرافیایی، قرن‌ها از نفوذ حکومت‌های اطراف در امان مانده بود.

مردم کافرستان خدایان گوناگون را می‌پرستیدند، برای آنان قربانی می‌کردند، جشن‌های مذهبی همراه با موسیقی و رقص برگزار می‌کردند و مجسمه‌های چوبی نیاکان خود را می‌ساختند. پژوهشگران معتقدند بسیاری از این باورها و آیین‌ها، بازمانده سنت‌های بسیار کهن هندواروپایی بوده است.

در سال‌های ۱۸۹۵ و ۱۸۹۶، امیر افغانستان، عبدالرحمن خان، این منطقه را فتح کرد. پس از آن، مردم به اسلام گرویدند و نام «کافرستان» به «نورستان» تغییر یافت؛ یعنی «سرزمین نور». بسیاری از معابد و آثار مذهبی پیشین نیز در این دوران از میان رفت. با این حال، گروهی از ساکنان پیش از فتح به دره‌های چترال در پاکستان امروزی گریختند. نوادگان آنان همان قوم کلاش هستند که هنوز هم بخشی از آیین‌های کهن خود را حفظ کرده‌اند و به همین دلیل، یکی از ارزشمندترین جوامع برای مطالعه ادیان باستانی به شمار می‌روند.

کافرستان از نگاه تاریخ ادیان و مردم‌شناسی اهمیت ویژه‌ای دارد، زیرا تا پایان قرن نوزدهم، یکی از آخرین مناطقی در جهان بود که دینی با ریشه‌های کهن هندواروپایی را به صورت زنده حفظ کرده بود.

#کافرستان

#نورستان

#افغانستان

#پاکستان

#کلاش

#هندوکش

#تاریخ

#تاریخ_ادیان

#تمدن

#مردم_شناسی

#ایران_باستان

#هندواروپایی