سلام بچهها، خیلی خوشآمدید!
قبل از هر چیزی بگم که این اولین متن منه؛ پس اگر اشتباهی داشت، ببخشید!
امروز میخوام با شما دربارهی اوسی (OC) یا همون اورجینال کاراکتر صحبت کنم. احتمالاً خیلی از شما این واژه رو توی تیکتاک، اینستاگرام یا پینترست — که بیشتر طراحا اونجا فعالیت میکنن — شنیده باشید و از خودتون پرسیده باشید: «یعنی چی؟».
خب، برای آشنایی بهتر، اجازه بدید با یه سوال توضیحاتم رو شروع کنم:
تا حالا شده آرزو کنید که «ای کاش توی یک انیمه بودم تا روند داستانی رو تغییر میدادم»؟ یا «توی یه مانگای عاشقانه، چی میشد اگه دو تا شخصیت اصلی یه جور دیگه به هم میرسیدن و کلاً سیر داستان عوض میشد؟»
اینجاست که کاربرد اوسی وارد میشه!
اگه طراحی خوبی داشته باشید — مطابق با اون سبک انیمه — میتونید بر اساس قدرتها و ایدههاتون، شخصیت انحصاری خودتون رو طراحی کنید؛ شخصیتی که میتونه تأثیر کاملاً جدیدی روی روند داستان بذاره. حتی میتونید با همون شخصیتهای اصلی، یه مانگای جدید بنویسید!
فقط حواستون باشه: کپیرایت رو رعایت کنید و کارتون رو در فضای شخصی (خانواده و دوستان) نگه دارید.
حالا یه خاطره از خودم بگم:
تابستونِ قبل، موقع جنگ ۱۲روزه، اینترنتها ملی شد و ما به چیزی دسترسی نداشتیم. من اون موقع شروع کردم به خوندن مانگای «یور نیم». بعد به این فکر افتادم: چی میشد اگه این مانگا یه ذره عاشقانهتر میشد؟ یا کاراکترها خارج از فضای تخیلی، یه جور دیگه به هم میرسیدن؟
من که توی طراحی انیمهای نسبتاً خوبم، تصمیم گرفتم سیر داستان رو یه ذره تغییر بدم. اینطوری شد که وقتی همه دوستام به خاطر قطعی اینترنت و بمبارونها، توی روستاهای پدربزرگمادربزرگهاشون بودن و برای دیدن یه تیزر ۴۰ثانیهای انیمه یا عکسِ یه جلد مانگا «لهله» میزدن، من داشتم دنیای خودم رو با شخصیتهایی که طراحی میکردم میساختم و کیف میکردم!
امیدوارم تا اینجا اطلاعات خوبی کسب کرده باشید. اینجا فقط یه معرفی کوتاه و کاربردی بود و توی پارت بعد، بیشتر در این مورد باهاتون صحبت میکنم.
