تو قسمت قبل درباره خود دین صحبت کردیم الان میخوایم بریم سمت دینی که خودمون میسازیم
خودم قراره بگم پیامبر این دین کیه...امامش کیه...معبودش کیه...یا اصلا شاید هیچکدوم...همه چیز رو خودمون میزاریم یاا اصلا نمیزاریم...
نداشتن دین مثل کنار گذاشتن یک اپشن اختیاری هست...گرچه اختیاری بودنش شاید خنده دار به نظر بیاد با این اوضاع مملکت
من زمانی رو در بی دینی گذروندم و به خودم نشان اتئیست اهدا کردم...ولی با گذشت زمان متوجه شدم که حتی خود اتئیست ها هم تبدیل به یک دین خاص شدن...یعنی رد کردن هر گونه مزایا و دلایل راجب خدا و پرستش اون حتی اگر واقعا به نفع مردم باشه....
من متوجه شدم که افراد دین دار گرچه روش های غلط (از نگاه خودم) رو پیش گرفتن ولی در درونشون آرام تر و متمرکز تر به نظر میان.... دیگه مثل انسان هایی که زندگی در اینجا رو اخرین تجربه خودشون میدونن...رفتار نمیکنن...
اینکه محیط زیست داره نابود میشه براشون اهمیتی نداره...اینکه هموطنان یا انسان های دیگه قتل عام میشن اونقدر براشون اهمیتی نداره چون اصل و هسته زندگیشون برای دنیای بعد از مرگ هستش...اینکه سلاخی شدن حیوانات و خوردن اجساد اونها براشون اهمیتی نداره ولی به شدت برای اینکه اون گوشت حلاله یا حرام تحقیق و تفحس میکنن... (خوشبحال خوک ها و حیوانات حرام گوشت که از دست تعداد زیادی انسان در امان اند)
بهشت و جهنم رو از توش برمیدارم و مال خودم میکنم...
خدا رو از توش برمیدارم و مال خودم میکنم...
پرستش خدا رو از توش بر میدارم و مال خودم میکنم...
بی نیازی نسبت به خدا رو از توش بر میدارم...
و بقیه اش رو میریزیم دور بدردم نمیخوره....
قراره به بهشت برم اما قرار نیست یک شنبه ها برم کلیسا و یا هر روز سه بار نماز بخونم...بلکه میشنم یه ساعت زبان میخونم یا یک ساعت کتابی من باب اقتصاد یا مقاله ای راجب زندگی حیوانات یا شایدم برنامه ای برای راحت تر کردن زندگی مردم بنویسم و عامل المنفعه کار کنم....
قراره با خدا حرف بزنم اما نه با تسبیه برداشتن34 بار الله اکبر و 33 بار الحمد الله و 33 بار سبحان الله بلکه هر روز فقط چند دقیقه تا چند ساعت صرفا با خدا حرف میزنم و یا اینجا مینویسم تا یادم بمونه چی ازش خواستم...
قرار نیست ارتباطم با مردم صرفا در مساجد و کلیساها صورت بگیره اونم موقع عبادت که دستور داده شده حواستون موقع عبادت پرت نشه بلکه به صورت حضوری و اگر امکانش نبود به صورت مجازی با مردم ارتباط میگیرم و سعی میکنم سنگ صبوری براشون باشم و در ازای رازداری ثواب از خدا دریافت کنم....
و در آخر قرار نیست ازش بخوام که اجابت کنه بلکه صرفا یه مکالمه و درخواست دارم مثل همین نامه هایی که به ریاست جمهوری میفرستیم و هیچکدوم جواب داده نمیشه....
به حساب خود برسید قبل از اینکه به حسابتان برسند....جمله قشنگیه هر شب یه چرتکه میندازیم ببینیم واقعا آدم باحالی بودیم یانه؟
این طرح رو به خانواده پیشنهاد میدم و سعی میکنم قبول کنم که انسان مومنی خواهم بود...و همینطور قرار نیست 8 میلیارد نفر از این دین تبعیت کنن...فقط خودمم و خودم....بهشت و جهنم و برزخ فقط برای من ظرفیت داره نه کس دیگه...اگر بخواید راجبش باهام صحبت کنید و نقد کنید به هیچ عنوان ناراحت نمیشم تازه میتونم تغییرش هم بدم.....
معجزه و برکت و خیرش همش بدست خودم شکل خواهد گرفت و از خدا بابتش ممنون خواهم بود...مگه جدیدا نمیگن ما هممون خدای خودمون رو داریم؟؟ خب بسم الله همین الان راجب دین خودتون شروع کنین به نوشتن شاید فرد دیگه هم خواست که مثل شما ادامه بده...
هیچ دینی در جهان نمیتونه سند بهشت و جهنم رو به نام خودش بزنه چون به اندازه کافی رادیکال هستن که هممون رو داخل بهشت و همزمان در جهنم ببره.... جدیدا همه ادیان برای اینکه جنگی صورت نگیره و میزان یارکشی از بین نره شروع کردن به گفتن جمله :
(هرکی رو تو قبر خودش میزارن یا هر فردی اون دنیا بر اساس دینش قضاوت میشه)
خسته شدم از بس این ادیان رادیکال رو دیدم و گفتم وای من قراره وارد جهنم فلان دین بشم....وقتشه خودمون بهشت خودمون رو بسازیم و برای یه بارم که شده برای پرستش خدا نیازی به دنگ و فنگ های این ادیان رنگارنگ نداشته باشیم....
راستی اگر خواستید دین من رو شروع کنید یادتون نره که شرطش آشتی با خداست نه آب و غسل و از اینجور چیزا:)
نمیتونم بگم این حس خوبیه که بیخیال این دنیا بشی ولی هر چی باشه از اینکه صبح تا شب حرص بخوری که چقدر این دنیا مضخرفه و چه قدر ظلم در حق ساکنینش میشه از گیاهان و و حیوانات بگیر تا خود انسان ها بهتره...
انسان های اتئیست قطعا نمیتونن کاری برای بهتر شدن این دنیا بکنن هر چی که باشه تعداد مذهبیا بیشترن....
شاید همین اشفته بازاری که داخلش هستیم کار مذهبیا باشه....ولی زمان کافی برای بحث کردن نداریم چون عمرمون با افراد دیندار برابره و تعدادمون و تاثیرمون کمتر....
