ناصرالدین شاه در ۲۵ تیر ۱۲۰۹ در شهرستان اسکو تبریز بدنیا آمدو بعد از مرگ محمدشاه قاجار بر اثر بیماری نقرس،وارث پادشاهی قاجار شد.
ناصرالدین شاه که پیش از دوران پادشاهی،ناصرالدین میرزا خوانده میشد،نزدیک به ۵۰ سال پادشاهی کرد و پس از شاپور دوم ساسانی وتهماسب اول صفوی طولانی ترین دوره پادشاهی درمیان تمام شاه های ایرانی را داراست و از اینرو لقب صاحبقران را به او داده بودند.
ناصرالدین شاه چهارمین شاه قاجار،نه چندان سنت گرا بود نه آنقدر از سنت بریده.او در میانه سنت و مدرنیته ایستاده بود.او می خواست از دل سنت،راهی به سوی مدرنیته بگشاید و اگرچه آخرین پادشاه کلاسیک ایران بود اما نخستین حاکم با نگاه مدرن هم هست.
نکات مثبت زندگی ناصرالدین شاه،پادشاه اولین ها،اولین پادشاهی که مدرنیته را به ایران آورد،بنیانگذار سنگ بنای اکثر موسسات جدید در کشور،
اولین پادشاه ایران بعد از اسلام بود که برای بهره مندی از تمدن و فناوری غرب به اروپا رفت،او عکاس شاعر داستان سرا و سفرنامه نویس بود.
ناصرالدین شاه در دوران پادشاهی اش،کارهای بسیاری انجام داد که در بهبود زندگی و یا پیشرفت کشور تأثیر مثبت داشتند.
اقدامات مثبت ناصرالدین شاه:
تأسیس شورای دولت و شش وزارتخانه،تأسیس عدلیه اعظم،ضرب نخستین سکه نوین،تأسیس نخستین بانک در ایران،چاپ اولین اسکناس،چاپ اولین تمبر،ارسال نخستین تلگراف در ایران،ایجاد اولین خیابان مدرن،تأسیس اولین مزه ملی،تأسیس اولین باغ وحش،ساخت اولین عمارت ۵ طبقه،اولین قطار در ایران،نخستین مجسمه شهری ایران و نخستین کارخانه صنعتی ایران.
اقدامات منفی ناصرالدین شاه:
قتل امیرکبیر،اعطای امتیاز توتون و تنباکو،جدایی قطعی هرات،سرخس،نواحی اطراف رود جیحون و بخشی از سیستان و بلوچستان از ایران،اعطای امتیازات مختلفه دولت انگلیس و روسیه و افزایش نفوذ آنها در کشور،انجام مسافرت های پرهزینه،داشتن ۸۵ همسر،ریخت و پاش های فراوان،قدرت دادن به افراد بی کفایت وامتیاز رویترز،تأسیس بانک شاهنشاهی،امتیاز کشتیرانی در کارون،بانک استقراضی روس و.......
میرزا رضای کرمانی برای شکایت از حاکم کرمان،راهی تهران شده بود اما از سوی نایب وقت کامران میرزا،مورد آزار و اذیت قرار گرفت و مدتی هم زندانی شد.پس از مدتی آزادی،جزو مریدان جمال الدین اسدآبادی شد و بشدت تحت تأثیر تعلیمات وی قرار گرفت.پس از مدتی،به قصد کشتن کامران میرزا یک پنج لول روسی خرید ولی تصمیم را عوض کرد و تصمیم گرفت شخصی را که فکر می کرد ریشه تمام ستم هاست،از میان بردارد و به ظلم و ستم و بی عدالتی پایان دهد.
میرزا رضا ضارب ناصرالدین شاه،هنگام ورود شاه به حرم حضرت عبدالعظیم در داخل حرم نماز می خواند.
شاه از سمت راست دور ضریح می چرخید و میرزا رضا هم از سمت چپ.
دم درامامزاده حمزه،پاکتی به ناصرالدین شاه می دهد که زیر پاکت طپانچه داشت و درست مقابل سینه شاه شلیک می کند.شاه جیغی می کشد و بر زمین می افتد.
وی را بر سر قبر جیران(سوگلی شاه) می برند ولی آنجا تمام می کند.
او در آخرین لحظات عمرش،وصیت می کند او را درکنار جیران دفن کنند.
به طور کلی در دوران سلطنت ناصرالدین شاه،نفوذ بیگانگان در ایران اوج گرفت و با قتل او،یک دوره به نسبت تاریک ۵۰ ساله از ایران به پایان رسید.
