جنگ همیشه با عدد و آمار به ما معرفی میشود. با تیترهایی از تلفات، ویرانی و موشکهایی که از یک سمت پرتاب شدند و از سمت دیگر پاسخ گرفتند. اما میان این اعداد، چیزی گم میشود؛ صدای آدمهایی که زندگی کردند یا تلاش کردند زندگی را حفظ کنند. پادکست «آن ۱۲ روز» آمده تا این صداها را ثبت کند. این پادکست مستند-روایی، بخشی از یک پروژهی بزرگتر است برای مستندسازی تجربههای زیسته انسانها در دل جنگ ۱۲روزهی ایران و اسرائیل. اما نه از زاویه سیاست و تحلیل، بلکه از منظر احساس، ترس، اضطراب، مراقبت، تصمیمگیری و بقا.
چرا این پادکست ساخته شد؟
با آغاز جنگ، چیزی در ما فعال شد: این حس که اگر روایت نکنیم، حافظه جمعی فراموش میکند. جنگِ ۱۲روزه، پر بود از لحظاتی که دیده نشدند. از رواندرمانگرهایی که دیگر توان همدلی نداشتند، ایرانیهایی که ایران نبودند، کادر درمانی که از دیگران مراقبت کردند، مهاجرانی که از وطنشان بریده بودند، آنها که خانههایشان ویران شد و ... تا پدر و مادرهایی که نمیدانستند به بچهشان بگویند «خطر گذشته» یا نه. در روزهای ابتدایی جنگ، تیم سلامتپاد شروع به جمعآوری روایتها کرد. تصمیمی غریزی، اما روشن: باید این تجربهها ثبت شوند؛ نه فقط برای خودمان، که برای نسلی که قرار است با حافظه جمعی قویتری به بحرانها نگاه کند.
گزارش کامل را از اینجا بخوانید: سلامتپاد
