دولینگوی عزیزم. یار ۱۲۰۰ روزهی من! من آدم عادتسازی بودم اما اینجا جای تو نبود. تو موفق بودی. تو همه شرایط قشنگ عادتسازی رو داشتی. ما نداشتیم! نه که نداشته باشیم، فقط دسترسی بهت نداشتیم.. تو یه ابزار ساده و بی خطر آموزشی بودی برای افزایش اعتماد به نفسم به تعهد..
یک بار در جنگ ۱۲ روزه بهم ایمیل زدی و تمام streakهایی که توی چند روز پریده بود رو برگردوندی. ازت ممنونم! تو مارو درک کردی! از تو خیالم راحته اما از خودم نه. نمیدونم این بار باز هم میتونم بهت برگردم یا نه.
اما منو ببخش که نتونستم بهت متعهد بمونم. نه که نخوام! نشد عزیزم. نشد... پس خدا نگهدار.
پ.ن: streakها تعداد روزهایی هست که در دولینگو بدون وقفه و پشت هم، تلاش میکنید زبان بیاموزید.
