پرسيدن سؤالات تلخ ممنوع!

حالا که نزدیک سال جدید و عید نوروزه خوبه که به یه نکته ی خیلی مهم که بهش توجهی نمیشه اشاره کنم...

تا به‌حال شده که با یک #پرسش نامربوط از طرف یک آشنای دور یا حتي نزدیک، تو فکر فرو بری و آنقدر #غمگین شی که نتونی تا چند دقیقه خودت را جمع و جور کنی؟!

راستی چرا مردم از هم اینهمه #سئوال می‌پرسند؟ چرا مثلا می‌پرسند: روی صورتت جوش در آوردی؟ چرا اینهمه لاغر شدی؟ رنگت چرا این همه پریده؟!اینها سئوال‌های تلخ خالی کننده‌ای هستند و بدتر از اینها اینه که بپرسی : فلانی کجاست؟ دَرست را تمام کردی؟چرا ازدواج نمی کنی؟ چند تا بچه داری؟ چرا بچه‌دار نشدی؟ چرا بچه‌ات اینهمه چاق است؟ چرا خانه‌ات این همه قدیمی است؟

چرا از یکدیگر سئوال‌هایی بپرسیم که روح همدیگر را #مجروح کنیم؟! چرا به هم نمی‌گوییم این لباس چه قدر به‌تو می‌آید. آن را از کجا خریدی؟ یا چرا به هم نمی‌گوییم چه قدر چشمانت برق می‌زند!! چه قدر در کنارت آرامش دارم! چه قدر دلتنگت بودم و چه خوب که بعد از این همه وقت دوباره دیدمت.

به موهای سفیدی لابه لای مو های نزدیکانمان است، به لکی یا چروکی که پیشانی‌اش برداشته ، به لایه‌های چربی که ممکن است بر بدنش افزوده شده باشد چه کار داریم! اگر بخواهد خودش درباره‌اش با ما حرف می‌زند...

این عبارت، چه قدر عبارت بی رحمانه‌ای است و بی‌رحمانه‌تر اینکه از زبان یک #دوست شنیده شود: چه قدر شکسته شده‌ای!! این یعنی چه؟! یعنی اتفاقی ناگوار، خستگی‌هایی بی‌شمار بر پشت و شانه‌های دوستمان، آشنایمان یا عزیزمان وارد شده و حالا که ما بعد مدت‌ها او را دیده‌ایم با گفتن این عبارت باید حتما به او بفهمانیم که تو شکسته شده‌ای و من این را از پوستت، از صورتت، از لاغری‌ات و از گودی پای چشمانت فهمیده‌ام!! و من پتک محکم‌تری بر سرت فرو خواهم آورد تا تو خراب‌تر از این که هستی شوی!قطعا چیزهایی از زندگی‌اش کاسته شده است که حالا سعی می‌کند با ارتباط، با سلام‌های دوباره آنها را التیام دهد. از کسی سراغ متعلقات غایبش را نگیریم که اگر باشد، اگر هنوز در محدوده زندگی‌اش حاضر باشد، خودش یا نامش به میان خواهد آمد.

اصلا چرا از هم سئوال می‌پرسیم؟ چرا می‌پرسیم این مدت که نبودی کجا بودی؟ یا چرا با طعنه می‌گوییم این همه مدت با کی بودی که یاد ما نکردی؟ چرا کلمات و جملاتمان را نمی‌سنجیم؟...

کمی صبور باشیم در ابتدای دیدارها، و همدیگر را با سوالات تاریک و غمگین‌کننده نیازاریم!