پشتِ نردههایِ نامنظم
و قرمز رنگِ ایوانِ نگاهت
دیواریست تا به طاق
ترک خورده به رنگ سفید
و طاقچهای پنج ضلعی
که میزبانِ ماهیِ نارنجی رنگ
و بی حواسی است
که مدام از تَنگِ تا نیمه خالیاش
بیرون میپرد
به خیالش
این رودِ شور
به دریا میریزد !
به دریا میریزد !!
