امیرحسین صادقی ، مدیرعامل کارگروه خلاقیت فروشی

آره عزیزم :)) همینقدر ساده بنده کلمات و واژه ها شدیم و خودمون رو آدم های بزرگی میدونیم فارغ از اینکه قطره ای در اقیانوس نامحدود زندگی بودیم و هستیم . عنوان دروغی بیش نیست وقتی نمی توانیم آن چیزی که دوست داریم باشیم . دوستام میگن تو بیزینس داری و اوضاعت خوبه اما بیزینسی که فقط بیزی‌ست :))) خسته ، بی فایده ، بی سود و داغون . وقتی دارم این متنو مینویسم سالار عقیلی داره میخونه [ هرلحظه اگر خوش است اگر .. ]

اصلا چی میخواستم بگم .. تا لینک بالا رو گذاشتم یادم اومد که هیچ سایتی فعلا باز نمیشه و کارگروه و خلاقیت و دیجیتال مارکتینگ ما به درد خودمون میخوره . بعد از سال ها فعالیت بدون سرمایه و ددی پولدار تیم متشکل از ۶ جوون خلاق تبدیل شد به قرض و قسط ها جهت پرداخت حقوق پرسنل . اینترنت قطع شده و کارفرماها پول ندادن ، مجبور شدم دست دراز کنم به دیگران که حقوق سحر و مهشید و علیرضا و سوگند رو پرداخت کنم . رویای کارکردن تو دیجی کالا و اسنپ و استارتاپ ها از سرم پرید . آرزوی ایده پردازی تبلیغاتی روی آیفون جدید فراموش شد ( این واقعا آرزوم بود نخند 😅 ) همه چیز شد تحمل نداشتن اینترنت و نوشتن توی ویرگول . آقا یا خانم ویرگول همیشه برای من همون جایی بود که نمیدونستم به کی باید بگم و کی میخونه . پس نوشتم که فقط بمونه ( شعرو دیدی ؟ )

از تجربه این ۸سال فعالیت مداوم در اینستاگرام و تبلیغاتش همین رو بگم که شغلیست شبیه به اینکه بخوای مثلا موسیقی متن فیلم سینمایی رو وسط عروسی پخش کنی :))) مجبور شدم هم سو شم با آدم های دیگه و نتونم خلاقیت خودم رو دقیقا دقیقا دقیقا پیاده کنم البته شاید ناتوانیم هم بوده البته جو هم خیلی تاثیر داره .. ولش کن برگردیم !

اگه قراره بیاین تو این حیطه ، نیاید . استرس قطعی اینترنت و استرس های زیادی داره . کالچرالیتی ( حال کردی ؟ ) حکم رانه به محتوایی که میسازید . من دلم میخواست واسه زودکس یه تیزر بسازم که جنگ وسطش اتفاق می افته اما رفتم پیتزا گذاشتم روی میز و به مجری گفتم با قیافه خیلی خوشحال بگو دیگه نگران داغ بودن غذات نباش .

دوستش داشتم ؟ نه والا .

کارفرما مجبورم کرد ؟ نه بلا

دیگه حالی به آدم میمونه ؟ اما همسو بودن با این فضا شمارو مجبور میکنه به اطاعت کردن . اگر نمی تونید تابع سلایق افراد باشید نیاید این ور . اگر نمی تونید نفروشید ، نیاید این ور . منم یحتمل دارم خارج میشم از این شغل به دلایلی که می دونید و نمی دونید . یک بهمنه و اینترنت قطعه برا همین هم نمی مونم . چون دقیقا زمانی داشتم اتومیشن کردن رو یاد میگرفتم ، گفتن قطعه . فیلیمو بریز فیلم ببین . همه چی پیچیده میشه خلاصه ! اینستاگرام مثل اتوبوسه . بغل دستیت شاید سربازه اما کتاب نوشته . پسر روبروییه شاید مدله اما داره میره خونه ننه جانش و تو نمیدونی پشت این اکانت ها چی میگذره حالا فکر همینا قراره بیان مشتری بشن ...

عوضش مهارت هاش خوبه ، برندسازی رو یاد بگیر ، هویت ساختن رو یاد بگیر ، پرسونال برندینگ رو بدجور یاد بگیر ، پرامپت زدنو سنگین یاد بگیر ، استمرارو بجو ، انعطافو بغل و گریه کردن در پتو رو عادت اتمی کن :)) . بهترین و خوشمزه ترین راهشم اگه مث من پول نداری وب سایت زیبای motamem.org عه اگرم پول داری که هرجا خودت تشخیص دادی برو ( آقا وسط نوشته هام بگم حرف ص یه جاهایی رو لپ تاپم کار نمیکنه یهو دیدی جاش س گذاشتم )

در آخر تا می تونی ارتباطات رو زیاد کن و پروژه های خوب بزن ، پروژه های بعدیت میان . کی میاره ؟ خودت و خدا . باورم کن . نپرس .

تحلیل داده یاد بگیر . خیلی دلچسبه . حس رییس جمهور بودن میده :)))) .. راستی ادیت ویدیو هم یاد بگیر .. میفهمی بعدا چرا .. نوشتن تاثیرگذار یاد بگیر و بنویس .. ( خوابم میاد آپدتش میکنم این نوشته رو )

صاتقی