اگه این تو بیوفتین، نباید بیوفتین

برای پست امشب عکس دارم اما محتوا نه.( انگار مثلا شب های قبل محتوا داشتم.)

خیلی حالم خوب است. سرم سبک است. ظهر که داشت پدرم در می آمد یادم هم آمد که گفته بودم انشاالله از خرداد. نمیخواستم هم خود خرداد به من رسیدگی میکرد. به عصمت که گفتم فایل آمادست خشکش زد. نمیدانست چه بگوید. عشق کردم.

یکم پیش که داشتم با این چاپ استیک ها به سختی نودل را مستقیم از کاسه به دهنم منتقل میکردم دیدم انگار تا سخت نگذرد خوش هم نمیگذرد. بعد هم فکر کردم خب این چینی مینی ها بعد که قاشق اختراع شد با خودشان نگفتند به چه چیز خوبی این را بندازیم کنار؟ اگر من آدم شدم و تکالیفم را به موقع انجام دادم این چوب ها هم برچیده میشوند.

میدانم باید بخوابم تا صبح شود و خوش بگذرانم اما نمیتوانم. انگار که فردا اردو.

عصمت داشت به نقطه ی بچه ها گیر میداد؛ که فلان جا ته جمله ات نقطه ندارد. یک تکه هم وسط آن هم استرس که الان یک گیری به تکلیف من هم میدهد شروع کرد به خواندن یک قسمت طولانی از متنم برای بچه ها. وسطش شنیدم میگوید:« همانطور که خواستید مطالب را طوری تنظیم کردم که استاد متوجه تشابه آن با نمونه نشود.آیا مایلید در خصوص بخش خاصی از متن یا منابع استفاده شده، توضیحات بیشتری ارائه دهم؟ یا نکته دیگری مد نظرتان است؟»

استاد نکات دیگری که مدنظرش بود را گفت.