ننوشتن

امشب را نمینویسم چون خسته ام و ذهنم زیادی تحت فشار است. عصمت گفت تا پنج شنبه و امیدوارم منظورش تا ساعت ۲۳ و ۵۹ دقیقه روز پنج شنبه باشد. خستگی و بدن درد نه میگذارند تمرکز کنم نه بخوابم. معلق مانده ام وسط زمین و هوا. مطالب را نوشته ام. فقط باید مرتب کنم. تجربه میگوید که که خیلی زمان میبرد. وقتی آدم خوایش می آید مقاومت در برابر آن یعنی چه؟ فرشی که روی آن دراز کشیدم بخش های قبلا سفیدش زرد است. خواب واقعا مسئله مهمیست. یک روزی تو را از اینجا ریمو میکنم که موقع نوشتن فکر نکنم تو چه فکر میکنی. آل استار زرد نبود. کفش های قرمز هم راحت نبودند. یک لباس خیلی صورتی دیدم که دامن داشت تا آن سر. میدانم خریدنش زیاده‌رویست ولی خب با یک چرخ دامن تا شعاع یک متری باز میشود. به نظر شما مرتب کردن فایل خیلی طول میکشد یا بروم لالا؟

از بروز دادن خودم شرم دارم. میدانم درست نیست اما الان از تمام چیز هایی که اینجا نوشتم خجالت میکشم.