ویرگول
ورودثبت نام
مهدی منافی
مهدی منافیUI/UXD - Python
مهدی منافی
مهدی منافی
خواندن ۲ دقیقه·۲ ساعت پیش

مهندسیِ روح: زندگی به مثابه‌ی یک پروژه‌ی لگاسی (Legacy)

​به عنوان یک توسعه‌دهنده، وقتی به جهان نگاه می‌کنم، آن را مجموعه‌ای از سیستم‌های پیچیده می‌بینم. ایده‌ی «برای به دست آوردن هر چیزی باید چیزی بدهی» در دنیای ما یک قانون مطلق است: اگر سرعت (Latency) کم می‌خواهی، باید حافظه (Memory) بیشتری مصرف کنی. اگر امنیت بالا می‌خواهی، باید از خیرِ راحتی (UX) بگذری.

​اما بخش هیجان‌انگیز ماجرا، توسعه‌ی فردی است که شباهت عجیبی به مدیریت یک کد کثیف و قدیمی دارد.

​۱. قانون بقای ماده و کد

​در فیزیک می‌گویند ماده از بین نمی‌رود، در برنامه‌نویسی هم منطق (Logic) غیب نمی‌شود. وقتی از «خدا» یا «هستی» می‌خواهیم اخلاق ما را بهتر کند، انتظار داریم یک‌باره یک Update کلی بیاید و تمام باگ‌های رفتاری ما پاک شود. اما سیستم این‌طور کار نمی‌کند.

​خدا در نقش معمار ارشد (Senior Architect)، کد کثیف ما را نمی‌گیرد که دور بیندازد و یک پروژه‌ی جدید تحویل‌مان بدهد. او همان منطقِ اشتباه و «اخلاق بد» ما را می‌گیرد، آن را Refactor می‌کند و دوباره به ما برمی‌گرداند.

​۲. چرخه‌ی بازیافت (The Refactoring Cycle)

​فرض کنید شما عادت به تندی با دیگران دارید (یک قطعه کد پر از باگ و Exception). وقتی تصمیم به تغییر می‌گیرید:

  • ​ورودی (Input): شما آن اخلاق تند را به دست "سیستم" می‌سپارید.

  • ​پردازش (Processing): سیستم این انرژی و رفتار را بازیافت می‌کند. آن را نمی‌کُشد، بلکه بهینه‌اش می‌کند.

  • ​خروجی (Output): همان انرژی به صورت «صراحت لهجه» یا «قاطعیت» (نسخه‌ی بهبود یافته) به شما برمی‌گردد.

​این دقیقاً همان کاری است که ما با کدهای قدیمی انجام می‌دهیم؛ ما منطق را نمی‌کشیم، بلکه ساختار را طوری تغییر می‌دهیم که خروجیِ بهتری بدهد بدون اینکه ماهیت کار عوض شود.

​۳. استقرار مداوم (Continuous Integration)

​کمال در دنیای نرم‌افزار وجود ندارد؛ فقط نسخه‌ی v2.0 از v1.0 بهتر است.

تغییر اخلاق هم یک Task یک‌باره نیست. این یک چرخه‌ی تکرارشونده (Iterative) است:

  1. ​کشف باگ: متوجه می‌شویم فلان رفتارمان سیستم زندگی را مختل کرده.

  2. ​درخواست تغییر (Pull Request): از خدا یا خودمان می‌خواهیم این وضعیت را اصلاح کند.

  3. ​بازیافت و بهینه‌سازی: سختی‌های مسیر، همان فرآیند کامپایل و تست هستند که اخلاق بد را صیقل می‌دهند.

  4. ​انتشار (Release): حالا ما کمی خوش‌اخلاق‌تر شده‌ایم، اما هنوز تا «عالی» فاصله داریم.

​نکته‌ی توسعه‌دهنده: > یادمان باشد که "بده‌بستان" اصلی در این مسیر، زمان و صبوری است. شما نمی‌توانید یک پروژه‌ی بزرگ را یک‌شبه ریفاکتور کنید؛ روح انسان هم سنگین‌ترین پروژه‌ای است که هر کسی در طول عمرش روی آن کار می‌کند.


​نتیجه‌گیری

​ما همه در حال توسعه‌ی یک نرم‌افزار هستیم که نامش «شخصیت» است. اگر امروز کدهای اخلاقی‌تان خوب کار نمی‌کند، ناامید نشوید. فقط کافیست آن‌ها را برای بازیافت و ریفاکتورینگ به "سرور مرکزی" بفرستید و منتظر نسخه‌ی بعدی بمانید.

​یادتان باشد: زندگی یک دوی ماراتن است برای رسیدن به نسخه‌ی Stable، نه یک Sprint یک‌هفته‌ای.

نسخه بهبود یافته توسط هوش مصنوعی از تفکرات خودم

کاربازیافتهوش مصنوعیریفکتورینگبرنامه‌نویسی
۱
۰
مهدی منافی
مهدی منافی
UI/UXD - Python
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید