بهره وری یعنی تولید و خروجی بیشتر با استفاده از منابع کمتر.
رانت یعنی دریافت و استفاده از منابع بیشتر در عوض تولید و خروجی کمتر.
مجموع رانت و مجموع بهره وری همواره مقداری است مساوی هم. مانند ستون های بدهکار و بستانکار در ترازنامه های حسابداری. افزایش و کاهش رانت در یک حوزه همیشه به معنای افزایش و کاهش بهره وری در حوزه ای دیگر است. میان رانت و بهره وری رابطه ای مستقیم وجود دارد و یکی بدون دیگری قابل افزایش یا کاهش نیست.
رانت خاصیت تخدیری داشته و مانند مُسکن موجب کاهش و بی اثر شدن درد می شود. تمامی تضادها و شکاف های اجتماعی با تزریق رانت در محل شکاف، بی درد می شوند. همچنین تزریق رانت موجب سرخوشی و نشئگی و احساس لذت و سرور در بخش های دریافت کننده می شود.
رانت موجب شکل گیری مقاومت می شود. هر کجا مقاومت هست قطعا یا دریافت کننده رانت است یا مدتهای زیادی دریافت کننده رانت بوده. میان رانت و مقاومت رابطه ای مستقیم وجود دارد. هر چه رانت بیشتر باشد مقاومت هم بیشتر خواهد بود.
رانت به شدت اعتیاد آور است. لذا تَرک رانت موجب مرض است. و تمایل عمومی همیشه به سمت افزایش رانت است. مانند هر اعتیاد دیگری، چنانچه دوز مصرفی در تزریق رانت ثابت بماند پس از مدتی موجب شکل گیری مقاومت و عادت به دریافت رانت می شود. لذا خاصیت تخدیری و کاهنده درد به مرور زمان کم اثر شده و دردها و شکاف هایی که بر اثر تزریق رانت بی اثر شده بودند کم کم دوباره خودشان را نشان می دهند. بنابراین برای دستیابی به همان میزان تخدیر و تسکین درد، ناچارا باید دوز بالاتری از رانت تزریق شود. بنابراین در طول زمان میزان رانت و همینطور شدت اعتیاد به رانت افزایش می یابد.
هر چه اعتیاد به رانت بیشتر باشد، در صورت قطع رانت درد بیشتری ایجاد کرده و واکنش شدیدتر و سهمگین تری در پی خواهد داشت. از طرف دیگر، جامعه یا شخصی که عادت به مصرف رانت ندارد در صورت دریافت ناگهانی مقادیر زیاد رانت، ممکن است دچار سنکوپ یا فروپاشی و اُوردوز شود.
به طور کلی افزایش رانت موجب کنش و کاهش رانت موجب واکنش می شود که شدت کنش و واکنش با میزان رانت رابطه مستقیم دارد.
تمایل عمومی رانت به فروپاشی است. قدرت ناشی از رانت در بلند مدت ناپایدار است. رانت مانند دوپینگ عمل می کند که موجب افزایش مقطعی توانایی های فرد دریافت کننده می شود. اما در اثر مصرف بلند مدت موجب کاهش استعدادها و آسیب پذیری ذاتی در مقابل رقبای بهره ور می گردد.
مقاومت رانتی مانند مقاومت انسولین تا نقطه ای موجب افزایش وزن مداوم و کاهش چابکی می گردد. لیکن از نقطه ای به بعد موجب تغییرات کِیفی و فروپاشی ناشی از عدم امکان افزایش بیشتر دوز رانت می شود.
ظهور و سقوط امپراطوری ها در طول تاریخ، بازتاب قوانین اول و پنجم رانت است.
تمام جنگ های تاریخ بشر، بازتاب قوانین اول، سوم، و چهارم رانت بوده اند.
تمام انقلاب ها بازتاب قوانین چهارم و پنجم رانت هستند.
علم سیاست چیزی جز مطالعه خواص و اثرات رانت نیست.
رانت زیربنا است و نظام های سیاسی و اجتماعی و اخلاقی و فرهنگی همگی روبنا.
