آدمها معمولا به یک نفر اعتماد میکنند. به حرفش، روشش، مدل زندگیش، نگاهش. احساس میکنند میتونند از اون آدم راهنمایی بگیرند و به عنوان یک خیرخواه بهش نگاه کنند که مسیرشون رو با نگاه و هدایت درست او هموارتر کنند. یه مرجع!
لطفاً وقتی چنین نقشی رو توی زندگی آدمها پیدا میکنید از موقعیتتون سوء استفاده نکنید. شما حق ندارید حتی بدون سوء نیت آدمها رو تحقیر کنید. زحماتشون رو بیارزش جلوه بدید و مسیرشون رو دست بندازید.
اگر بلد هستید که راه خودتون رو درست کنید وگرنه قرار نیست عقدههای فروخوردهتون رو سر کسایی خالی کنید که شما رو به عنوان مرجع و راهنما میبینند.
ضمن اینکه طبع و خلق و خو هرگز توجیه این نیست که به هر قیمتی به آدمها توهین کنید و تحقیرشون کنید. اگه یک نفر چندبار شما رو میبخشه و میگذاره به حساب سهلانگاری، فراموش نکنید که قرار نیست استمرار تزریق این بیانگیزگی رو از سمت شما تا ابد تحمل کنه.
پس لطفا وقتی مرجع میشید ، یادتون باشه که قبل از هرچیزی پناه باشید. حتی یک منتقد لازمه اول در جلد یک پناه و حامی ظاهر بشه وگرنه همون حرفایی که قرار بود سازنده باشه تبدیل میشه به پتکی که هزاران امید و آرزو رو له میکنه و از فرصت غنیمت زندگی یه جهنم تمام عیار میسازه!
یا مرجع نباشید یا اگر این توفیق رو پیدا کردید، لایقش بمونید!
