انسان‌سوژگی و عصر تکنولوژی

عصر تکنولوژی (سرمایه‌سالاری)

 «تکنولوژی پدیده‌ای است که در عصر جدید پدید آمده و حاصل نسبت استیلاگرانه و خودبنیادانه‌ی آدمی با طبیعت است» (زرشناس، 1386: 227). با روی کار آمدن عصر تکنولوژی دیگر طبیعت تمام و کمال در اختیار انسان قرار گرفت. انسان این دوره در پی به دست آوردن قدرت برتر همواره بر پیامدهای مثبتی که زندگی او را رو به پادشاهی و حکمرانی بر عالم سوق می‌دهد تأکید دارد. «از این رو نیاز به پول، نیازی واقعی است که اقتصاد نوین آن را ایجاد کرده است و این تنها نیازی است که ایجاد می‌کند... این [امر] از نظر ذهنی در این واقعیت نشان داده شده است که فزونی تولید و نیازها تا حدی به سرسپردگیِ ماهرانه و همواره حسابگرانه نسبت به امیال غیرانسانی، منحرف، غیرطبیعی و تخیلی می‌انجامد» (مارکس، 1378: 141)؛ بنابراین همان‌طور که گفته شد انسان همواره در پی ارزش‌گذاری و قانون‌گذاری برای دیگر پدیدارها است و این ارزش‌گذاری‌ها بر پایه‌ی قضاوت‌نگری و صفت‌دهی انسان سامان می‌یابد.

برگرفته از مقاله تقابل زمین‌سوژگی و انسان‌سوژگی در ادبیات طبیعت‌گرا

به قلم: سِتی سارا سوشیان

چاپ شده در: دوفصلنامه‌ی پژوهش‌های نوین ادبی- دوره 1، شماره 1، شماره پیاپی 1، بهار و تابستان 1401 (اردیبهشت 1401)، صص 155-172

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

منابع این قسمت:

زرشناس، شهریار، (1386)، واژه‌نامه‌ی فرهنگی، سیاسی، چاپ دوم، تهران: کتاب صبح.

مارکس، کارل، (1378)، دست‌نوشته‌های اقتصادی و فلسفی 1844، چاپ دوم، تهران: آگاه