هیجان یا دقت؟

همواره یکی از ویژگی های بسیار مثبت یک زبان آموز، میزان علاقه، انرژی و انگیزه او برای یادگیری زبانی جدید و سازگاری با دنیای جدید بوده است. چراکه علاقه می تواند به غلبه بر ترس زبان آموز از اشتباه کردن و کاهش استرس او که گاه می تواند مانعی برای شروع صحبت در کلاس یا حتی نوشتن درباره موضوع جدید و شاید ناشناخته باشد، منجر شود. همیشه یکی از دغدغه های معلم ها، به خصوص معلم های زبان، ایجاد ذوق و شوق در زبان آموزان برای استفاده از زبان جدید حتی در سطح های مبتدی بوده است.

البته هدف این مطلب، بحث درباره ی چگونگی ایجاد علاقه در زبان آموزان نیست. در واقع در این پست می خواهم به موضوع هیجان و ذوق زبان آموزان از نگاه دیگری بپردازم.

سوال: آیا هیجان زبان آموزان برای استفاده از زبان جدید، می تواند خود گاهی مانعی برای بهبود یادگیری باشد؟

جواب بله است؛ همانطور که گفتم یکی از عوامل اصلی در تسریع یادگیری زبان، علاقه و هیجان زبان آموز است... اما من در تجربه تدریس خود. چندین بار متوجه شده ام که گاهی بعضی از زبان آموزانی که با اشتیاق می خواهند در مباحث کلاسی شرکت کنند یا حتی داوطلب اول برای پاسخ دادن به سوالات و تمرین ها باشند، به دلیل هیجان شاید کنترل نشده در قسمت‌هایی از دستور زبان که در حال استفاده از آن هستند، دچار اشتباهاتی ساده می شوند. اشتباهاتی که نشانگر عدم توجه کافی آنها در حین به کارگیری زبان است. به عبارت دیگر، با توجه به تجربه ی معلم و آگاهی از سطح زبان آموزان می توان گفت که بسیاری از این اشتباهات ناشی از عدم اطلاع زبان آموزان از شیوه ی درست استفاده از آن بخش زبانی نیست.

سختگیری بسیار جزئی معلم از زبان آموز در حین صحبت و استفاده از زبان جدید، بهترین شیوه ی بازخورد به زبان آموز نیست. اما گاهی لازم است بعد از اتمام صحبت، زبان آموز را از نکات و اشتباهات مطلع ساخته و از او خواست که مجددا گفته‌های خود را این بار با دقت و آگاهی از اشتباهات قبلی تکرار کند. یا اینکه مثالهای مشابهی از آن دستور زبان در رابطه با همان موضوع صحبت شده بسازد.

عدم غفلت معلم از اشتباهات زبان‌آموز و شیوه مطلع کردن آنها مسئله ی بسیار مهمی است. در کنار راهنمایی های معلم، کار دیگری که می توان کرد این است که بتوانیم زبان آموز را به این سمت سوق بدهیم که در حین استفاده از زبان جدید، به خصوص در حین مکالمه و خواندن متون، با حفظ انگیزه، به نکات مهم و دستور زبان هایی که قطعا استفاده از آنها را می داند، بیشتر دقت کند و شاید به گویی شنونده حرفای خودش باشد. من معتقدم آگاهی خود زبان آموز در استفاده از زبان جدید و دقت کافی و لازم می‌تواند در کنار ذوق و هیجان زبان آموز، عامل بسیار مهمی در تسریع بهبود یادگیری باشد.