کشک بادمجون یا مدرنیته

یکبار در یک رستوران ایتالیایی به پیشخدمت گفتم لطف کنید برایم سس خرسی بیاورید؟ دیدم با تعجب نگاهم میکند گفتم مرد حسابی رستوران ایتالیایی است خودت که ایرانی هستی! یعنی یا زبان من را نمیفهمی یا نمیدانی سس خرسی چی هست یا میفهمی و میدانی و توقع چنین درخواستی را در چنین مکانی نداری! از بحث آن شب در آن محل که بگذریم رستوران های خارجی و شعب مختلف فست فود یکی از اولین نشانه های ظهور مدرنیته در کشور ما بود ولی بر اساس اتفاقات سالیان بعد و تغییرات بنیادین در تقاضاها بسیاری از پارامترها تغییر کرد و بالاخره نفهمیدیم سنت خوب است یا مدرنیته؟ امروزی بودن نشانه دارد یا قدیمی و دیروزی بودن؟! در چند دهه گذشته علاقه عجیبی به ظواهر مدرنیته در بین مردم ایجاد شد رستوران های شیک با غذاهای فرنگی کافه های نیمه تاریک و فست فودهای زنجیره ای با اسمهای خاص و منوهای خاصتر با غذاهایی با اسامی عجیب و غریبتر از نام و منو! ولی در مسیر مدرنیته، جماعت هموطن بدون راهنما زدن ناگهان به سمت سنت پیچیدند. برگرها و سوخاری ها ناگهان برج عاج افتادند. دیگر کسی قورمه سبزی را غذای خاص خانه مادربزرگ قلمداد نکرد. دیگر کسی دنبال میشل استروگانف(اسم اصلی غذا را نمیگویم که تبلیغ نشود، شاید هم بلد نیستم!) و فلان باربیکیو نمیرود. همه کوفته تبریزی میخواهند و در منوها دنبال میرزا قاسمی میگردند. دیزی ها که به مناطق خاصی از شهر مهاجرت کرده بودند با اسامی خاص دوباره محبوب شده و از مرکز تا بالاترین بدج های شهر طنازی کردند. کتلت سراها و شامی کبابی ها به راه افتاد و سالاد شیرازی دوباره آپشن مهم غذاها شد تا جاییکه آبدوغ خیار راه به منوها یافت و کافه ها در کنار قهوه های مختلف رو به عرضه انواع عرقیجات و شربتهای سنتی با فوائد خاص و صد البته همچنان اسمهای خاصتر آوردند. البته فقط غذا نبود که خیلی زود عطش مدرن بودن را از دست داد ساختمانهای مسکونی که روزگاری مشمول حیاط های سر سبز و حوض و صندوق خانه بود و در چشم بهم زدنی جای خود را به آپارتمانهای قوطی کبریتی داده بود دوباره محبوب شده و این بار به عنوان آپشن خاص پولدارها در مناطق بکر و خوش آب و هوا به عنوان محل سکونت اصلی مورد استفاده قرار میگیرند. حتی استفاده از ماشینهای قدیمی این بار نه به عنوان عقب ماندگی بلکه به شکل و فرم خاص و و از ظواهر مورد توجه بودن در راس نیازمندیها قرار گرفته است. چنان عقب نشینی تاکتیکی در حوزه های مختلف صورت گرفت که گویی تب مدرن شدن خیلی زود جای خود را به عرق سرد دنیای کهن داده است و آخر هم نفهمیدیم پیتزا یا کشک بادمجان، سوییت یا حیاط یا کلا منو دست خودتان باشد فقط ما را سیر کنید.