عبور از سقف شیشه ای با اشک و لبخند

چند روز پیش یکی از دوستانم قصد داشت نیروی جدیدی رو برای شرکتش استخدام کنه و چون فکر می کرد من می تونم کمک کنم ازم خواست، با هم بشینیم و اون موقعیت شغلی و نیازهاش رو مشخص کنیم.

همونطور که مشغول کار بودیم، جمله ای رو از اون شنیدم که بهانه نوشتن این چند سطر شد.

دوستم می گفت کارکردن با خانم ها مزیت های زیادی داره. اون ها وقت شناس هستن، جزئی نگر بودنشان باعث می شه برآیند کار خیلی دقیق و منظم باشه، معمولا در مورد حقوق و دستمزد چانه زنی نمی کنند و سعی می کنند کارشان را به بهترین شکل انجام بدن.

اما از کار کردن با خانم ها ترس داره چون تا یه چیزی بهشون می گی سریع می زنن زیر گریه!!

اون دوستم می گفت: «دور از جون تو! ما تا به این خانم ها یه چیزی می گیم سریع گریه می کنن و ما رو از گفته خودمون پشیمون می کنن.»


دوراز جون من!!

این جمله دوستم ابعاد مختلفی داشت که حسابی من رو به فکر برد. نکته اولش که شخصی بود و برام خیلی جالب بود متمایز کردن من از سایر خانم ها بود.

یعنی من با سایر خانم ها متفاوت هستم و یا اینکه بخش زنانه وجود من مدتی هست که مرده!

وقتی خواستم بیشتر برام توضیح بده گفت قطعا حرف من به معنی نفی زنانگی در وجود تو نیست بلکه منظورم اینه که به حساسی سایر خانم ها نیستی و من می تونم به راحتی از عملکرد و کارت ایراد بگیرم.

هنوز نمی دونم این یه تعریفه یا انتقاد!

در جوابش گفتم اتفاقا تو هنوز به بخش حساس وجود من انگشت نزاشتی وگرنه من هم مثل خیلی از کارکنان خانوم تو روبروت می نشستم و یه دل سیر گریه می کردم و احتمالا چند تا دستمال هم برات هدر می دادم.

براش توضیح دادم که همه آدم ها نقاط ضعفی دارن که نسبت بهش حساسیت دارن و اگر هرکسی روشون انگشت بزاره ناراحت می شن و نسبت به اون واکنش نشان می دن.

خوب یکی از واکنش های احساسی انسان هم اشکه و البته خانم ها بیشتر از آقایون از اون استفاده می کنن.

بانوی آهنین وسقف شیشه ای

بعد یاد خیلی از زنان موفق دنیا افتادم که به خاطر سر سختی و فراموش کردن واقعیت های زنانه خودشون مورد تحسین و تشویق قرار گرفتن.

مارگارت تاچر بانوی آهنین یکی از قدیمی ترین و مشهور ترین اون هاست.

بعد یه بخش ذهنم هم یاد نظریه سقف شیشه ای افتاد که می گه: درخیلی موارد خانم ها به دلیل جنسیت ارتقای رتبه کاری پیدا نمی کنن و به خاطر باورهای سنتی شایسته پست های مدیریتی شناخته نمی شن.

همه این ها رو کنار هم گذاشتم و فکر کردم نکنه برای رسیدن به موفقیت باید بخشی از وجود خودم رو انکار کنم.

من یک زن هستم

توی سال های اخیر خانم های زیادی سعی کردن با تکیه بر ویژگی های زنانه خودشون تاکید می کنم تکیه و نه «سوء استفاده» به موفقیت های دلخواهشون در محیط های شغلی دست پیدا کنن و اتفاقا مثل خیلی از نمایندگان مجالس اروپایی با فرزندانشان در جلسات مجلس حاضر شدن تا تاکید کنند خودشون رو همونطوری که هستن دوست دارند و با همه خصیصه های زنانه شون به موفقیت رسیدن.

شکست سقف شیشه ای با اشک و لبخند

درنهایت به دوستم گفتم من از اینکه در مقابل مدیر و رئیسم گریه کنم هیچ ابایی ندارم.

البته که از اشک هام به عنوان یه سلاح و حربه برای فرار از مسئولیت و برانگیختن احساسات مدیر بالادستم استفاده نمی کنم اما همین طور هم برای اینکه ضعیف شناخته نشم حاضر نیستم خودم نباشم و جلوی ریختن اشک هام رو بگیرم.

من با اشک و لبخند خود واقعی ام رو می پذیرم و تلاش می کنم تمام سقف‌های شیشه ای رو بشکنم.

تو ام به عنوان یک رئیس گریه رو یک مکانیزم دفاعی طبیعی هر انسان بشناس و موقع دیدن گریه همکارها و کارمندای خانمت نه احساس گناه داشته باش و نه اون ها رو سرزنش کن.

اجازه بده یک خانم با تمام وجود یک زن باقی بمونه و در عین اینکه به وظایفش عمل می کنه هر وقت از نحوه گفتار و رفتار دیگران در محیط کارش ناراحت شد یک دل سیر گریه کنه بدون اینکه قضاوت بشه و یا از طرف دیگران سرزنش بشه.

تحقیر به خاطر زنانگی

اینکه یک مدیر و یا همکار به خاطر اشک ریختن یک خانم اون رو تحقیر یا سرزنش کنه و یا حتی به خاطر نگران دل نازکی یه خانم باشه و به همین خاطر از استخدامش طفره بره تنها تحقیر زنان نیست تحقیر ارزش های انسانی ای هست که به عنوان بشر سال هاست برای به دست آوردنش جنگیدیم و تلاش کردیم.

من یک زنم و با افتخار هر زمانی که احساساتم تحریک بشه گریه می کنم و اجازه نمی دم علاقه ام به موفقیت و پیشرفت شغلی این بخش زیبا از شخصیتم رو زیر سوال ببره و یا خدای نکرده به فراموشی بسپاره.

وجود خانم ها در محیط های کاری سرزندگی،لطافت و صداقت رو به اون محیط ها هدیه می ده پس بیایم به خانم ها اجازه بدیم در عین حال که خودشون هستن با امنیت و آرامش در کنار ما کار کنن و همگی در یک فضای مناسب از کار و تلاش لذت ببریم و به موفقیت هایی که می خوایم دست پیدا کنیم.

نظر شما چیه؟ وقتی همکارای خانومتون توی محیط کار گریه می کنن چه عکس العملی نشون می دین؟