بیراه نیست اگر بگویم «دردانشکده» برای ما خانه است؛ خانهای که سقفش با بگومگوهای اعضایش و ستونهایش با دغدغههایی مشترک استوار شده. نشریه تمرینی است برای بهتر نوشتن، نقدکردن، منطق یکدیگر را به چالش کشیدن، یافتن راهی میان اختلافنظرها و با وجود همهٔ اینها، خانواده بودن. نشریه یاد میدهد مسائل پیرامون را نه با بیتفاوتی، که به دیدهٔ پرسشگری بنگریم. شاید موتور محرک دغدغهمندی باشد؛ اما مهمتر از آن وجود جمعی است که دغدغهمند باشد. این جمعشدنهاست که به دغدغهها معنا میدهد؛ دوستیها، رنجشها، هولوولای شبهای انتشار و خلق خاطرات، دردانشکده را به چیزی که هست بدل میکند و امکان بهترشدن را فراهم میسازد.
سنا نجفی | ۱۴۰۱ مهندسی شیمی | مدیرمسئول سابق نشریه دردانشکده
اولین بار بهار ۱۴۰۱ وارد دفتر هنرهای تجسمی شدم. با وجود ۲۷ ماه مجازی بودن، صمیمیت عجیبی بین بچهها جریان داشت؛ فضایی گرم و در عین حال سرشار از هنر و زیبایی.
در این سالها، صمیمیت در روابط را داخل کانون و شیوهی عبور از امور اداری را در معاونت فرهنگی یاد گرفتم.
یاد گرفتم با حداقل امکانات، فضایی بسازیم که دانشجوها ساعتی از کلاس و درس فاصله بگیرند و تجربهای هنری داشته باشند؛ هرچند خودم بیشتر به اساتید نزدیک شدم و تا صبح برای جلب رضایتشان بیدار ماندم.
فعالیت دانشجویی تجربهای زیبا از انجام کار و دیدن نتیجههاست، اما پرهزینه؛ هزینهای از جنس زمان، اعصاب، درس و معدل.
محمدجعفر آقاسیان | ۱۴۰۳ ارشد مهندسی شیمی | دبیر کانون هنرهای تجسمی
فعالیت در مجمع مهدویون شریف برای من فرصتی بود تا ببینم چگونه فرهنگ و ایمان میتوانند زمینهساز نوآوری اجتماعی شوند. از اردوی جهادی و موکبهای مناسبتی تا سهشنبههای مهدوی و برنامههای دانشآموزی، هر تجربه نشان داد که خدمت جمعی علاوه بر پاسخ به نیازهای جامعه، روحیهی همدلی و مسئولیتپذیری را در دانشجویان تقویت میکند. اردوها نیز بستری برای انتقال ارزشها و انگیزه به نسل جوان بودند. این فعالیتها ثابت کردند که یک تشکل دانشگاهی میتواند فراتر از محیط آموزشی، در جامعه اثرگذار باشد؛ دستاوردی که با کسب جایزهی ششمین جشنواره بینالمللی جهادگران بهعنوان سومین تشکیلات موفق و پایدار نیز تأیید شد.
محمدعلی فرجی | ۱۴۰۱ مهندسی صنایع | دبیر مجمع مهدویون
ورود من به مختصات فرهنگی شریف از دل کانون موسیقی و با یک نیاز شخصی آغاز شد: پیانو. این کانون خیلی زود از یک محل تمرین به بستری برای همنوازی، گفتوگو و یادگیری عمیق موسیقایی تبدیل شد. مواجهه با سلیقهها، سبکها و تجربههای متنوع، درک من از موسیقی را فراتر از اجرا برد و آن را به زبان مشترک زیستن جمعی بدل کرد. پذیرش مسئولیت در شورای کانون و برگزاری رویدادهایی چون فراخوان، مستند و یلدای کانون به من آموخت کار فرهنگی زمانی مؤثر است که گوشدادن و همدلی محور اصلی آن باشد. کانون موسیقی برای من تمرین تداوم، هارمونی و معنا در دل زندگی دانشگاهی بود.
حسامالدین رازقی | ۱۴۰۱ مهندسی و علم مواد | نائب دبیر کانون موسیقی
محرک اصلی فعالیتهای رسانا، دغدغۀ رکود فضای فعالیت دانشجویی پس از دوران کرونا بود؛ فضایی که به نفسی تازه و تحرکی دوباره نیاز داشت. در رسانا تلاش کردیم با تکیه بر کار گروهی و نگاه مسئلهمحور، نقش خود را در تلطیف فضای دانشکده و پر کردن خلأهای فرهنگی و مهارتی ایفا کنیم. در این مسیر آموختیم فعالیت دانشجویی فراتر از اجرای صرف برنامههاست؛ هدف، خلق بستری برای گفتوگو، یادگیری و مشارکت است. رسانا تجربهای عملی از مسئولیتپذیری و تلاشی برای اثرگذاری عمیق و ماندگار در محیط دانشگاه بود.
محمّد مختاری | ۱۴۰۱ مهندسی برق | دبیر سابق انجمن علمیفرهنگی رسانا
فعالیت در کانون فرهنگی منتظران موعود(عج) ، فرصتی آگاهانه برای بهچالشکشیدن خود در عرصه مدیریت و ارتباط گیری بود. هدف ما خلق فضایی معنوی، جذاب و شاد در دل خوابگاه دختران بود. برنامههایی چون نذری شله زرد و اردوی اتاقفرار و جشنها، شادی و استقبال بچهها را به همراه آورد. این مسیر با محدودیتهای اجرایی، کمبود نیرو و فشار درسی، پر از فرازونشیب بود. از دل این چالشها، صبوری، مدیریت خلاق و توانایی ساختن با امکانات کم، به بزرگترین درسها و آوردههای این دوران تبدیل شد.
مهلا اشرفی | ۱۴۰۱ مهندسی عمران | دبیر سابق هیئت خوابگاه طرشت دو
تلاش برای رفع مشکلات و ایجاد فضایی پویا و روبهرشد، حتی در دل انبوهی از چالشها را میتوان در قالب فعالیتهای دانشجویی دنبال کرد. فعالیتهایی که تحقق آنها بدون فاصلهگرفتن از فضای دانشکده و در بستر انجمنهای علمی امکانپذیر است.
در دوران فعالیت دانشجویی در انجمن علمی، فرصتی فراهم شد تا مهارتهایی نظیر تعامل و همکاری با بخشهای مختلف دانشگاه و صنعت، برنامهریزی و سازماندهی، شناخت نیاز مخاطب در مقاطع مختلف زمانی و یادگیری از دیگران و به دیگران یاددادن را تمرین کنیم و تلاشی هرچند کوچک در راستای پاسخ به نیازهای علمی، فرهنگی و صنعتی دانشکده خود داشته باشیم.
محمدمهدی شفیعی سروستانی | ۱۴۰۰ مهندسی شیمی | دبیر سابق انجمن علمیدانشجویی کیمیا
وقتی وارد دانشگاه شدم فردی منزوی و دور از جمع بودم و ترجیح میدادم فقط به کلاس بروم و به خوابگاه برگردم. با اصرار دوستانم چندبار در برنامههای خیریه «فردای سبز» شرکت کردم، هرچند در ابتدا نسبت به فایده و تأثیر این فعالیتها تردید داشتم و نمیدانستم آیا واقعاً کمکی به خروج خانوادهها از فقر میکند یا نه. نقطه عطف مسیرم اردوی مشهد بود؛ اردویی متفاوت که برای خانوادههایی برگزار میشد که حتی یکبار هم سفر نرفته بودند. این تجربه نگاهم را تغییر داد. حدود سه سال فعالیت در فردای سبز، از کارگری در اردوهای جهادی تا برگزاری برنامههای بزرگ، پر از خاطرات تلخ و شیرین برایم ساخت. مهمترین درس این مسیر لمس مستقیم فقر و درک مسئولیت اجتماعی بود؛ اینکه با هر عقیدهای میتوان کنار هم ایستاد و سهمی در کاهش رنج نیازمندان داشت.
احمدرضا ضیایی | ۱۴۰۱ مهندسی مکانیک | دبیر خیریه فردای سبز
فعالیت فرهنگی برای من از جایی شروع شد که فهمیدم دانشگاه فقط محل پاسکردن واحدها نیست، بلکه فضایی برای ساختن یک انسان مسئول و اثرگذار است. در دو سالی که بهعنوان دبیر در این حوزه فعالیت کردم، یاد گرفتم کار فرهنگی بیش از آنکه «برنامه» باشد، «رابطه» است؛ رابطه با آدمها، دغدغهها و معنا. بزرگترین آورده این مسیر، یادگیری کار جمعی، شنیدن صداهای متفاوت و تبدیل ایده به عمل بود. انگیزه اولیه من، ایجاد اثر کوچک اما واقعی بود و امروز میبینم همین مسیر، برایم رشد فردی، هویت فرهنگی و افتخار آشنایی با دوستان خوبی را به همراه داشته است. همیشه به دوستانم و افرادی که دوست داشتهام، پیشنهاد کردم تا حتماً به جز درسخواندن به فعالیتهای دیگری ادامه دهند.
سیدعلیاصغر باختر | ۱۴۰۲ ارشد اقتصاد | دبیر انجمن علمی اقتصاد
یک سوالی که خیلی شنیدیم این هست که هدف مهمتره یا مسیر؟ برای شخص من، قبل از اینکه وارد گروه کوه بشم، هدف مهمتر بود ولی الان چیزی که به نظرم برای من ارزشمندتره نه هدف و نه مسیر، بلکه هممسیره! من داخل گروه دستاوردهایی داشتم، آموختههایی داشتم، مهارتهای جدیدی کسب کردم ولی مهمترین اتفاقی که گروه برای من رقم زد، خانواده جدیدی بود که به من هدیه داد. خانوادهای که خوشی و ناراحتی، عشق و دلخوری، مدارا و نزاع توی اون موج میزنه. به قول گفتنی:«اوقات خوش آن بود که با دوست به سر رفت.»
علی دائمی | ۱۴۰۲ مهندسی مکانیک | دبیر گروه کوه
فضای فعالیت فرهنگی دانشگاه متشکل از مدلهای فکری گوناگون و با صورت کاری متفاوت است. هرچند این تکثر تفکرات و بینشها برای علاقهمندان و دانشجویان با سلایق مختلف خوشحالکننده است اما برای کسی که بخواهد دبیری دبیران آنها را بر عهده بگیرد نه! دبیر دبیران کانونهای فرهنگی خود نیز برآمده از یکی از همین گروهها است لذا یادگیری نحوه هماهنگشدن و تعامل با سیر متکثر فکری افراد از اولویتهای اصلی این مسئولیت بود. فرای اینها وجود بستر تعامل با حاکمیت دانشگاه و البته مدیران فرهنگی وزارت عتف و شخص وزیر جهت رساندن صدا و دغدغه گروهها جذابیت و تجربه خاص خودش را داشت. از خلال همین جلسات و ارتباطگیری با دبیردبیرانهای دیگر دانشگاهها مجمع مجازی دبیران دانشگاهها پس از سالها انحلال باز ایجاد شد تا بستری برای همکاری بین گروههای فرهنگی دانشگاهها باشد.
سیدشهابالدین میرحسینی | ۱۴۰۰ مهندسی هوافضا | دبیر دبیران سابق کانونهای فرهنگی
