گوگل می‌خواهد یک همسایه خوب باشد

گوگل برای تأمین خانه‌های ارزان‌قیمت در سیلیکون‌ولی دست به کار شد
گوگل برای تأمین خانه‌های ارزان‌قیمت در سیلیکون‌ولی دست به کار شد


در سال ۱۹۹۸ گوگل اولین دفتر خودش را با هزینه ماهیانه ۱۷۰۰ دلار اجاره کرد (نصف یک خانه در سیلیکون‌ولی همراه با گاراژ)؛ عجب معامله خوبی!

بعد از دو دهه رشد خارق‌العاده شرکت‌های فناوری مثل گوگل، قیمت املاک در این منطقه سر به فلک کشیده و در نتیجه کمبود مسکن ارزان‌قیمت و تشدید نابرابری‌ها را به دنبال داشته است. یک آپارتمان یک‌خوابه در کنار دفاتر مرکزی این شرکت‌ها نزدیک ۳۵۰۰ دلار ماهانه هزینه روی دست شما می‌گذارد.

حالا گوگل که می‌گوید قصد دارد «یک همسایه خوب» باشد، برنامه‌هایی طراحی کرده تا بتواند موجب آرامش و آسایش مردم ساکن در این منطقه شود. در روز 18 ژوئن گوگل متعهد شد تا ۱ میلیارد دلار از سرمایه‌هایش (شامل ملک و پول) را برای ساخت خانه سرمایه‌گذاری کند.

ساندار پیچای، مدیرعامل گوگل می‌گوید که این شرکت برنامه دارد تا در طول ده سال آینده مقداری از زمین‌های تجاری‌اش را، حداقل به ارزش ۷۵۰ میلیون دلار برای ساخت خانه تغییر کاربری دهد. به گفته پیچای گوگل با مقامات محلی تعامل می‌کند تا به توسعه‌دهنده‌ها اجازه دهند زمین‌شان را برای ساخت خانه اجاره دهند.

علاوه بر این گوگل تصمیم دارد تا برای تشویق توسعه‌دهندگان به ساخت خانه‌های ارزان قیمت، یک صندوق سرمایه‌گذاری ۲۵۰ میلیون دلاری بسازد. اگرچه جزئیات این طرح هنوز نهایی نشده ولی گوگل می‌گوید که این صندوق ممکن است برای پروژه‌‌هایی که به منظور ساخت مسکن ارزان‌قیمت تعریف شده‌اند، وام‌هایی را تأمین کند و یا در آنها سرمایه‌گذاری‌هایی را انجام دهد.

این اطلاعیه جدیدترین تلاش رهبران صنعت فناوری برای مقابله با مشکلی است که آنها به ایجاد آن کمک کرده بودند اما تا همین اواخر تا حد زیادی به آن بی‌توجهی می‌شد.

گوگل، فیس‌بوک، اپل و تعداد زیادی از استارت‌آپ‌ها ثروت زیادی را در سان‌فرانسیسکو و سیاتل و اطراف آن متمرکز کرده‌اند که کارگران زیادی را از اطراف جهان به آنجا جذب می‌کند اما عرضه مسکن نتوانسته با این سرعت پیش بیاید و در نتیجه خرید یا اجاره خانه در این مناطق برای کسانی که خارج صنعت فناوری هستند، بسیار گران تمام می‌شود.

در ژانویه مایکروسافت اعلام کرد که ۵۰۰ میلیون دلار برای کمک به تأمین مسکن ارزان‌قیمت در منطقه سیاتل اختصاص خواهد داد. در همان ماه، گروهی از خیرین خلیج سن‌فرانسیسکو، از جمله مارک زاکربرگ(!)، مدیرعامل فیسبوک نیز ۵۰۰ میلیون دلار برای حفاظت و گسترش خانه‌های ارزان‌قیمت در منطقه متعهد شدند.

البته این ۱ میلیارد دلار گوگل اهدایی نیست، چرا که که این شرکت احتمالا از اجاره‌بهای توسعه‌دهندگان یا وام‌های کم‌بهره همچنان درآمد خواهد داشت و پیچای نیز از آن به عنوان «سرمایه‌گذاری ۱ میلیارد دلاری» یاد کرده اما احتمالا گوگل درآمد بسیاری کمتری از این سرمایه‌گذاری نسبت به هزینه کردن آن در کسب‌وکارش خواهد داشت.

کمبود زمین در سیلیکون‌ولی افزایش عرضه خانه را دشوار کرده است. گوگل تخمین می‌زند که صندوق و زمین‌های تغییر کاربری داده شده می‌توانند موجب ساخته شدن ۲۰۰۰۰ خانه در خلیج سن‌فرانسیسکو شود. پیچای در وبلاگ‌پستی نوشته است: «امیدواریم این کار در درازمدت نقشی در رفع کمبود مزمن گزینه‌های مسکن ارزان‌قیمت برای اقشار متوسط و کم‌درآمد داشته باشد.»

گوگل این اعلامیه را یک روز قبل از گردهمایی سالیانه سهام‌داران شرکت مادرش، آلفابت منتشر کرده است. در گذشته این شرکت در این گردهمایی‌ها به خاطر کوتاهی در رفع مشکل مسکن در منطقه مورد انتقاد قرار گرفته بود.

گوگل به تازگی برنامه‌هایی برای اضافه کردن دفاتری در مونتین‌ویو اعلام کرده است؛ جایی نزدیک سن‌خوزه که دفتر مرکزی‌اش آنجا قرار دارد. گوگل در این برنامه به دنبال ساخت دفاتر و فضای‌ مغازه‌ای به صورت ترکیبی و همراه با خصوصیات مسکونی است، چیزی که با دفاتر متعدد دیگر آن در سیلیکون‌ولی متفاوت است.

طبق آمار موسسه جهانی مک‌کینزی، از سال ۲۰۰۵ کالیفرنیا به ازای هر ۱۰۰۰ ساکن جدید ۳۰۸ واحد مسکونی ساخته است، نزدیک به نصف مقدار نیویورک. این کمبود در درازمدت با رشد فناوری تنها بدتر شده است: در طول هشت سال گذشته، منطقه خلیج ۶۷۶۰۰۰ شغل و ۱۷۶۰۰۰ واحد مسکونی جدید ایجاد کرده است.

نتیجه این روند افزایش شدید اجاره و پدیدار شدن بی‌خانمان‌ها و چادرخواب‌ها در گوشه و کنار خیابان‌های سیلیکون‌ولی است. درحال حاضر کالیفرنیا نه تنها برخی از بیشترین میزان دستمزدهای کشور را دارد، بلکه هنگامی که هزینه زندگی را در‌نظر بگیریم، بیشترین میزان نرخ فقر را نیز به خود اختصاص داده است.

تنها ساعاتی پیش از اطلاعیه گوگل «ائتلاف ملی مسکن کم‌درآمد» گزارشی منتشر کرد که نشان می‌داد شهرستان‌های منطقه خلیج، پنج مورد از شش مکان گران‌قیمت برای زندگی در کشور را تشکیل می‌دهد. در شهرستان سانتاکلارا که شامل مونتین‌ویو است، یک کارگر باید ساعتی ۵۴.۶ دلار دربیاورد تا بتواند یک آپارتمان دوخوابه تهیه کند.

با وجود کمبود مسکن آشکار و دیرپا، دولت در تلاش است تا یک راه‌حل سیاسی پیدا کند. گاوین نیوزوم، فرماندار جدید با وعده‌ای جسورانه برای اجرای سیاست‌هایی که منجر به ساخت ۳.۵ میلیون خانه تا سال ۲۰۲۵ خواهد شد، در انتخابات رقابت کرد. کالیفرنیا به سرعت در حال ساخت ۱ میلیون خانه است، اما اینکه هیچ اتفاقی در حوزه قانون‌گذاری ‌رخ‌ نداده نشان می‌دهد که این هدف حتی نزدیک به برآورده شدن هم نخواهد بود.

اسکات وینر، سناتور ایالتی دموکرات از سن‌فرانسیسکو در هر دو سال گذشته لایحه‌ای را پیشنهاد داده که شهر‌ها را مجبور می‌کند تا در نزدیکی ایستگاه‌های حمل‌ونقل تراکم مسکن بالاتری را اجازه دهند. تلاش‌های او با مقاومت شدید صاحب‌خانه‌های حومه‌نشین‌ که زندگی خلوت و کم‌تراکم را مقدس می‌دانند، روبه‌رو شده و او هنوز مجبور است لوایح خود را فراتر از کمیته‌های قانون‌گذاری دنبال کند.

لنی سیگل، عضو سابق شورای شهر مونتین‌ویو می‌گوید که با توجه به کمبود زمین برای ساخت مناطق مسکونی جدید، تعهد گوگل برای تغییر کاربری زمین‌هایش بسیار مهم به شمار می‌رود.

او گوگل را برای اقداماتش تمجید می‌کند اما می‌گوید عدم تعادل بین شغل‌های جدید و خانه‌ها به این معنی است که تا زمانی که گوگل استخدام را متوقف نکند، مشکل کمبود مسکن حل نخواهد شد.

آلفابت، شرکت مادر گوگل همچنان به شدت استخدام کارکنان خود را ادامه می‌دهد. این شرکت در مقایسه با سال قبل که ۸۰۱۱۰ کارمند داشته، در پایان سال ۲۰۱۸، ۹۸۷۷۱ کارمند را در خود جای داده است.

سیگل می‌گوید: «تا زمانی که گوگل به استخدام ادامه دهد، مشکل کمبود مسکن حل نخواهد شد. ما فقط مانع بدترش شدن آن می‌شویم. در بیشتر مناطق کشور کسی کارآفرینان را به خاطر هزینه مسکن سرزنش نمی‌کند، اما اینجا نه.»


مقاله اصلی نیویورک‌تایمز را از اینجا بخوانید.


ترجمه از سجاد ریحانی