ما مردم فضولی هستیم

تصور کنید که شخصی روی یک پروژه و به تنهای، با عشق کار میکنه و کارش رو به درستی انجام میده. شما به عنوان شخص سوم متوجه این موضوع میشید، چه واکنشی از خودتون نشون خواهید داد؟

مردم (حداقل به باور من) به دو صورت به این موضوع واکنش نشون میدن. مورد اول افرادی هستن که با تعجب با این موضوع برخورد میکنن و معمولا از ادبیات و کلماتی استفاده می کنند که تمام انرژی اون شخص گرفته میشه و با خودش فکر میکنه که داره فشار کاری زیادی رو تحمل میکنه. مثلا جمله ها و یا کلماتی مثل اینکه وای تو چطوری این کار رو انجام میدی؟ تا حالا خسته نشدی؟ این کار اصلا کار یک نفر نیست. و مثال های دیگه

مورد دوم افرادی هستن که اون شخص رو به کار خود تشویق میکنند و مثلا جمله هایی میگن که دمت گرم که این کار رو به تنهایی جلو میبری، چقدر با انرژی هستی، تو در آینده می تونی به واسطه این پشت کار فردی موفق بشی. و کلمات و جمله هایی که به اون شخص این امکان و دید رو میده که تلاش و عشق به کارش رو بیشتر و بیشتر کنه و دنبال یادگیری بیشتر باشه.

تفاوت این دو دیدگان در شخصیت و آینده و حال کاری اون شخص تاثیر زیادی خواهد داشت. مورد اول اون شخص رو نگران و دلسرد میکنه و در نتیجه باعث میشه که کارش روز به روز به واسطه اینکه فکر میکنه داره کار ی رو بیش از توان خودش انجام میده، ضعیف بشه و کیفیت کارش پایین بیاد.

اما در مورد دوم اون شخص تشویق میشه که کارش رو به بهترین شکل انجام بده و با انرژی بیشتری برای موفقیت خودش در آینده تلاش کنه.

به نظر من ما در مواجه شدن با افراد باید کمتر فضولی کنیم. نگاه و انرژی منفی بهشون ندیم و سعی کنیم مخصوصا نیرو های جوون رو که سال های اولیه کاری خودشون شور و انرژی بیشتری دارن برای کارکردن رو به جای دل سرد کردن به آینده امیدوار کنیم و سعی کنیم در آینده اون ها (حداقل آینده کاری) نفش مثبتی داشته باشیم.

من چند وقت پیش درگیر چنین مشکلی با کار کردن یکی از دوستانم بودم. نظرات منفی (شاید گاه دلسوزانه) دیگران کار رو به جای رسونده بود که این شخص اصلا روی خوشی به بازخورد و فیدبک نشون نمیداد و کارش هم برای خودش داشت تکراری میشد و هم از نظر کیفی رو به پایین پیش میرفت. و پاسخ به هر پیشنهاد برای بهتر شدن کار این بود که من فقط یک نفر هستم و تنها دارم روی این پروژه کار میکنم.

یک روز با این دوستم نشستم و صحبت کردم، و نتیجه این شد که تفاوت این دو دیگاه برای ما روشن شد. و به این دوستم گفتم که وقتی با انرژی منفی که از دیگران بهش منتقل میشه، به این موضوع نگاه میکنه، باعث میشه نتونه پیشرفت کنه.

این موضوع دلیل شد که این مطلب رو بنویسم. شاید عنوان مطلب ( ما مردم فضولی هستیم) خیلی سنگین باشه ولی در واقعیت در جاهای مختلف دیدم که باز خورد های منفی و بازدارنده ما، تاثیر منفی زیادی در آینده دوستان و اطرافیان ما داره.

من همیشه سعی میکنم کسی رو که در چنین شرایطی هست با امید به آینده و موفقیت و پیشرفت و استفاده از کلمه ها انگیزشی (مثلا دمت گرم واقعا یک نفره این کار ور میکنه؟ این موضوع میتونه در آینده کاری خودت خیلی مفید باشه و تجربه های زیادی به دست بیاری) سعی کنم که به این شخص امید بدم که کارش رو بهتر و بهتر انجام بده.

واقعا قبل از اینکه به کسی بازخورد بدیم، از کارش صحبت کنیم، به این موضوع فکر کنیم که صحبت ما چه تاثیری منفی و یا مثتبی در زندگی اون خواهد داشت و سعی کنیم بیشتر و بیشتر برای اطرافیان خودمون مفید باشیم.