آیا هوش مصنوعی نهایتاً جایگزین ما میشود؟ پاسخ کوتاه: بله، اگر صرفاً یک «اپراتور» باشید که طبق دستور بقیه پیکسلها را جابجا میکند.
واقعیت این است که در سال ۲۰۲۶، هوش مصنوعی قرار نیست دیزاین را نابود کند؛ بلکه قرار است «طراحنماها» را از بازار حذف کند. در دنیای جدید، یا حذف میشوید و یا گرانتر و دستنیافتنیتر از همیشه پروژه میگیرید. بیایید این نقشه راه جدید را با هم مرور کنیم.
تا همین چند سال پیش، «دستبهآچار بودن» و سرعت در فتوشاپ یک امتیاز بود. اما حالا هوش مصنوعی اینجاست تا ثابت کند سرعت دیگر یک مهارت انسانی نیست. ماشینها همین حالا این کارها را بهتر و سریعتر انجام میدهند:
* طراحی اتودهای اولیه لوگو در چند ثانیه.
* تولید بنرهای تبلیغاتی و تامنیلهای یوتیوب به صورت انبوه.
* ساخت موکاپهای واقعگرایانه برای ارائه به کارفرما.
* تولید صدها نسخه متفاوت (Variation) از یک طرح در کمتر از یک دقیقه.
حقیقت تلخ: وقتی ماشین با سرعت نور کار میکند، دیگر کسی برای «سریع بودن» به شما پول نمیدهد.
اگر ارزش افزوده شما فقط در «اجرا کردن» خلاصه شود، هوش مصنوعی جای شما را میگیرد. این لیست کسانی است که به زودی باید به فکر شغل دیگری باشند:
* طراحانِ کانوایی: کسانی که فقط با جابجا کردن المانهای آماده، طرح میسازند.
* طراحانِ «بگو چی بزنم»: کسانی که هیچ ایده و استراتژی ندارند و فقط منتظر دستور کارفرما هستند.
* پیکسلسوزها: کسانی که پروژههای ارزان و روتین (مثل پستهای تکراری اینستاگرام) را بدون تحلیل بیزنس انجام میدهند.
> نکته: اگر ارزش شما در «ابزار کار» است، هوش مصنوعی همیشه از شما ارزانتر، مطیعتر و سریعتر است.
برتریهای ناعادلانه ماشین در بازار امروز غیرقابل انکار است:
* خستگیناپذیر: نه بیمه میخواهد، نه مرخصی و نه با کارفرما بحث میکند.
* ترندشناس: در صدم ثانیه تمام طرحهای ترند دنیا را آنالیز میکند.
* هزینه نزدیک به صفر: برای کارفرمایی که فقط «خروجی» میخواهد، هوش مصنوعی به صرفهترین گزینه است.
با تمام این قدرت، هوش مصنوعی هنوز در یک بنبست بزرگ است: او میتواند «تولید» کند، اما نمیتواند «تصمیم» بگیرد. اینجاست که طراحان واقعی زنده میمانند. آنچه ماشین ندارد:
* ذائقه و سلیقه (Taste): تشخیص اینکه چه طرحی «برازنده» این برند خاص است.
* درک فرهنگی: درک شوخیها، استعارهها و فضای حاکم بر جامعه ایرانی که در هیچ دیتابیسی تعریف نشده است.
* تفکر استراتژیک: توانایی نشستن پشت میز مذاکره و متقاعد کردن کارفرما که چرا این طرح به فروش او کمک میکند.
* شهود هنری: خلق چیزی که روح دارد، نه فقط پیکسلهای مرتب.
در سالهای پیش رو، جامعه طراحی به دو دسته تقسیم میشود:
دسته اول (جایگزینشوندهها): طراحانی که فقط ابزار بلدند. آنها مثل یک کارگر در خدمت ابزار هستند. کارفرما به آنها میگوید «این رو بزرگتر کن» و آنها انجام میدهند. این افراد به زودی توسط رباتها حذف میشوند.
دسته دوم (نایاب و گرانقیمت): طراحانی که استراتژیست هستند. آنها هوش مصنوعی را مثل یک دستیار ارزان استخدام میکنند تا کارهای تکراری را انجام دهد، در حالی که خودشان روی خلق معنا، روایت برند و معماری بصری تمرکز میکنند.
دوران پرداخت دستمزد برای «فایل لایه باز» تمام شده است. در بازار جدید، مشتری بابت تفکر، تشخیص و جهتدهی شما پول میدهد.
طراحانی که برای یک لوگو قیمتهای پایین و رقابتی میدادند، توسط هوش مصنوعی بلعیده میشوند. اما طراحانی که میدانند چگونه با طراحیشان به یک بیزنس اعتبار بدهند، درآمدشان چند برابر خواهد شد.
هوش مصنوعی طراحان را نمیکشد؛ بلکه آنها را عریان میکند.
آنهایی که پشت ابزارها پنهان شده بودند، محو میشوند. اما آنهایی که روی سلیقه، دیدگاه (POV) و استراتژی سرمایهگذاری کردهاند، پادشاهان جدید دنیای دیزاین خواهند بود.
اگر آمادهاید که از یک «اجراکار» به یک «کارگردان خلاق» تبدیل شوید میتوانید در دوره منتورینگ دیزاین من (علی شیردستیان) و ادوین قاسمی شرکت کنید.
کنیم؟
