پایان شب سیه سپید است

این‌که انتظار داشته باشیم تمام لحظه‌های زندگی‌مون خیلی خوب پیش برن توهمی بیش نیست. البته که کاش این‌طور بود اما واقعیت چیز دیگری هست. به قول یه استادی، یک ماه از سال تشکیل شده از تعداد روزهای خیلی بد، روزهای معمولی و چند روز خیلی خوب. این دیگه به هنر و تجربه‌ای که در این سال‌ها کسب کردیم بر می‌گرده که چطور روزها و لحظات خوب رو بیشترش کنیم اما بدانیم که روزهای بد هم ناگریز می‌آیند و خبر خوب این‌که می‌روند. مثل همین مصرع شعر نظامی که از کودکی شنیده‌ایم: پایان شب سیه سپید است که البته فکر می‌کنم برای همه‌ ما این‌طور نخواهد بود مگر این‌که بخواهیم. درست مثل شب که اگر صبور باشیم با خودش نوید روشنایی و نور را هم به همراه دارد. خیلی وقت‌ها این‌ها در حد حرف قشنگه چون هنوز خیلی‌ها از جمله من یاد نگرفتیم با لحظه‌های بد زندگی چی کار کنیم. به نظرم صبر یکی از ویژگی‌های جذابی هست که خوشا به حال آن‌هایی که از نعمت‌ش برخوردارند یا این‌که به مرور خواستن و تلاش کردن که صبار (خیلی صبور) باشند. بی‌خود نیست که می‌گویند صبر از آن ویژگی‌هایی است که داشتن‌ش منجر به سلامت روان و جسم می‌شود. ای کاش صبور باشیم، کاش سعی کنیم یاد بگیریم زمانی که غم و ناراحتی می‌آید، هر بار بیش از گذشته رفتار معقول‌تری داشته باشیم. تلاش کنیم لحظات #شاد زندگی‌مون رو به اشتراک بگذاریم چرا که شبکه‌های مجازی جای آه و ناله من و شما نیست. ضمن این‌که مدام فکر نکنیم چقدر خوش به حال بقیه است! آن بقیه تصمیم گرفته‌اند لحظه‌های قشنگ زندگی‌شان را به اشتراک بگذارند. والسلام...

---

پ.ن: در کل زندگی با همین روزهای خوب و بدش انقدر به سرعت می‌گذره که ما گاهی ازش جا می‌مانیم. و چه حیف.