🖋️ ایرج حجازی؛ پژوهشگر و نویسنده حوزه دین و رسانه
🔹 مقدمه
🔸 در «دهه امامت و ولایت» در سال ۱۴۰۵، بازخوانی حقیقت غدیر فراتر از یک گزاره تاریخی یا مناسکِ مذهبی، بهمثابه بازشناسیِ «نقشه ژنتیکِ حکمرانی در تشیع» ضرورتی حیاتی یافته است. در سپهر اندیشه سیاسی اسلام، «ولایت» نه یک قرارداد اعتباری و لرزان میان حاکم و شهروند برای تدبیر امور معاش، بلکه رکنی استوار از حقیقتِ وجودی و فیضی جاری است که کالبدِ رنجورِ جامعه را به سرچشمهی هدایتِ غیبی پیوند میزند. چنانکه علامه طباطبایی در تفسیر المیزان (ذیل آیه ۵۵ سوره مائده) با نگاهی ژرفکاوانه تبیین میکند، ولایت لایهی باطنی، صیانتگر و قوامبخشِ دین است. این نوشتار بر آن است تا پیوندِ استوار میان عقلانیتِ غدیری و تابآوریِ شگفتآورِ نظام اسلامی را در مواجهه با ابتلائات سهمگین و تاریخی اواخر سال ۱۴۰۴ واکاوی نماید؛ واقعهای که بار دیگر ثابت کرد غدیر، نه یک حادثه در گذشته، بلکه حقیقتی مستمر برای تضمین آینده است.
1️⃣ در نظامِ امامت "بنبست" معنا ندارد
🔸 بنیاد نظری و کلامی نظام ولایی بر اصلِ تخلفناپذیرِ «قاعده لطف» استوار است؛ که بر اساس آن، حکمت الهی ایجاب میکند امت مؤمن هیچگاه در حیرت و خلاءِ هدایت رها نشود. در الهیات سیاسی غدیر، رهبری نه یک «امتیاز شخصی» برای تصاحب و تفاخر، بلکه یک «تکلیفِ الهی» و منصبی قدسی برای اقامهی عدل و صیانت از حدودالله است.
🔸 برخلاف الگوهای حکمرانی سکولار و مدلهای مادی که بر پایهی فردمحوری بنا شده و با حذفِ فیزیکیِ رأسِ هرم دچار فروپاشی ساختاری یا بحرانهای خونینِ مشروعیت میشوند، نظام امامت از یک «هویتِ نهادی و استمراری» برخوردار است. دالِ مرکزیِ غدیر، انتقالِ کانونِ توجه از «شخص» به «شاخص» بود؛ شاخصی که در عصر غیبت، در قامتِ رفیع ولایتفقیه تجلی یافته و ضامنِ عدم گسست حاکمیتِ الهی بر زمین میگردد. از این منظر، در هندسهی سیاسی اسلام، چیزی به نام «انسداد قدرت» یا «بنبست سیاسی» معنا ندارد؛ چرا که ولایت، جوهرهای فراتر از کالبدها دارد و با عروج شخص، فیضِ هدایت در قالبی دیگر استمرار مییابد.
2️⃣ از میقاتِ سرخ ۱۴۰۴ تا تثبیتِ مقتدرانه تابآوری ملی
🔸 آنچه در اواخر سال ۱۴۰۴ در مامِ میهن به وقوع پیوست، فصلی زرین، حماسی و در عین حال دردناک در کتابِ تابآوریِ تمدنی ماست. شوکِ ناشی از تجاوز خصمانه دشمن و عروجِ ملکوتیِ رهبر حکیم و مجاهدِ امت، اگرچه زخمی عمیق بر روانِ جمعیِ ملت نهاد و جهان را در بهت فرو برد، اما بهسرعت در ساختارِ مستحکم و منعطفِ نظامِ ولایی هضم گردید.
🔸 تثبیتِ حکیمانه رهبری جدید در ۱۷ اسفند ۱۴۰۴، نشان داد که نظام امامت، پاسخی پیشدستانه، عقلانی و وحیانی برای هر وضعیتِ اضطراری در آستین دارد. این انتقالِ قدرت در کمالِ آرامشِ ساختاری، برهانی قاطع بر این مدعاست که قدرت در جمهوری اسلامی، نه در «کالبدِ شخص»، بلکه در «جوهرهی صلاحیتها و شاخصها» نهادینه شده است. این ثباتِ پولادین، ضربهای ویرانگر به اتاقهای فکرِ دشمن بود و ثابت کرد که در پارادایمِ امامت، «خونِ ولیّ» بیش از حیاتِ ظاهری او تولیدِ اقتدار، مشروعیت و انسجامِ ملی میکند.
3️⃣ رسالتِ نخبگان؛ از «سوگِ مؤمنانه» تا «نصرتِ مجاهدانه»؛ مأموریتِ رسانه در عصرِ تبیین
🔸 دهه امامت و ولایتِ سال ۱۴۰۵، مأموریتی فراتر از جشنهای مرسوم بر عهده دارد. امروز وظیفهی نخبگان و گروههای مرجعِ، گره زدنِ «علقه عاطفیِ ناگسستنیِ امت با رهبرِ شهید» به «میثاقِ معرفتی و عملی با رهبریِ جدید» است. در مکتب امامت، شهادت نه یک پایانِ راه، بلکه مُهرِ تائیدی بر حقانیت و موتور محرکِ تمدنسازی است.
🔸 در دنیای پرآشوبِ معاصر که جبهه باطل با تمام توانِ رسانهای خود به دنبال القای ناامیدی، بیثباتی و تزلزل پس از واقعه شهادت بود، نظام ولایی بهعنوان «لنگرگاه امنیت روانی» جامعه عمل کرد. استراتژیِ رسانهای و تبیینی ما در این برهه باید بر اصلِ «اقناعِ فطری» و بازنمایی دکترینِ «شهادت بهمثابه فتح» استوار گردد؛ تا همگان دریابند که در امتداد غدیر، پرچم هدایت هرگز بر زمین نمیماند و هر شهادتی، طلوعی دوباره برای جبهه حق در مسیر رسیدن به افقِ ظهورِ خورشیدِ عظما(ارواحنا فداه) است.
4️⃣ آرامش و امیدِ تمدنی؛ ولایت بهمثابه پناهگاهِ امنیتِ ملی
🔸 واقعیتهای میدانی و آرامش حاکم بر فضای کشور در بهار ۱۴۰۵، گواهی روشن بر این حقیقت است که امنیتِ روانی و ثباتِ استراتژیکِ جامعه، ریشه در پناهگاهی نفوذناپذیر به نام ولایت دارد. در دنیایی که با حذفِ یک رهبر، مرزهایِ سیاسی، جغرافیایی و حتی ثباتِ اقتصادی کشورها به لرزه میافتد، ایران اسلامی در سایهی «حبلالمتینِ ولایت»، آرامشی را تجربه کرد که برای تحلیلگرانِ مادی غیرقابلهضم است.
🔸 این ثباتِ مثالزدنی، محصولِ «مواسات و همدلیِ اجتماعی» و پیوندِ ارگانیکِ میان امام و امت است که ریشه در آموزههای غدیر دارد؛ همان روحیهای که در ماههای اخیر، تودههای عظیم مردم را در پسِ آن ابتلائاتِ سهمگین، یکپارچه، هوشیار و امیدوار نگاه داشت. پناهگاهِ ولایت، شوکِ ناشی از شهادت رهبری را به انرژیِ متراکم برای جهشِ تمدنی مبدل ساخت و نشان داد که این نظام از سرچشمهی ولایت سیراب میشود.
🔹 نتیجهگیری
🔸 عبورِ سرافرازانه و باوقارِ ملت ایران از گردنهی سختِ اسفند ۱۴۰۴ و استقبال از غدیرِ ۱۴۰۵ با چنین ترازِ بالایی از اقتدار، ثابت کرد که نظام ولایتفقیه، تجلی عینی و کارآمدِ تابآوری تمدنی در جهان معاصر است. ما با خونِ مطهرِ رهبر شهید و تدبیرِ حکیمانه و قاطعانهی جانشینِ ایشان، به جهانیان ثابت کردیم که «ولایت» حقیقتی است که با کینهی خصم زایل نمیشود. عید غدیر امسال، نه تنها یک عید مذهبی، بلکه مانورِ عظیمِ «اقتدارِ پایدار» و جشنِ شکستناپذیریِ آرمانی است که از خُمِ غدیر آغاز شده است. امروز، قطار تمدنساز ایران اسلامی با سوختی مضاعف از خونِ شهید و تدبیر ِ جانشین، پرشتابتر از هر زمان بهسوی افقهای روشنِ تمدن نوین اسلامی و آمادگی برای طلوع خورشید ولایت عظمی(عج) در حرکت است.
🗓️انتشار به مناسبت عید غدیر
#تاریخ_اسلام_و_ایران
#حضور_تفکر_عمیق_دینی_انقلابی
