تصوّر رایج در مورد غزل حافظ این است که ساختار گسسته و پریشان دارد، اما روایت شناسی این اشعار و طبقه بندی نشانه های روایی نشان میدهد که شعر حافظ ساختاری حساب¬شده و هدفمند دارد که متناسب با نوع سخن و وضعیت عصر شاعر است و این گسستگی ظاهری با خوانش خواننده به انسجام منتهی می¬شود. شاعر برای درک این نظام روایی از سوی مخاطبان، هماهنگ با تمامیّت غزل به شگردهای متنوعی نظیر ترکیب توصیف، حادثه و گفتگو برای شروع غزلها، آوردن گزارههای زمانمند و مکانمند، گفتگوسازی و پایان گفتگویی و حدیث نفس روی آورده است. در این پژوهش، به تبیین نظام روایی غزلیات حافظ، متناسب با موضوع، موقعیت، مخاطب و اهداف شاعر پرداختهایم. غزلهای روایی حافظ را به دو گروه تقسیم کردهایم: غزلهایی با طرح روایی آشکار، غزلهایی با طرح روایی پیچیده و غیرآشکار.
منبع:پروژه آنلاین