جوکی به نام جشن امضای کتاب

هنوز نمی فهمم و نمی دانم این صیغه امضای کتاب توسط نویسنده، چه صیغه ای است! یا عکس گرفتن با چهره هایی که مثلا معروفند. اگر محتوای کتاب ارزشمند است، چه نیازی به امضای نویسنده؟! آن امضا چه کارکردی دارد و چه دردی از مخاطب دوا می کند؟! از نویسنده ای که کتاب را امضا می زند، لابد دردی دوا می کند، دردی مثل میل در چشم بودن، خودمشهور و خودمحبوب پنداری؛ ولی آن مخاطبی که توی نمایشگاه صف می کشد تا از نویسنده امضا بگیرد به چه چیز فکر می کند؟! به گمانم نویسنده ها و اهالی فرهنگ خودشان دارند با این بازیها به ضد خودشان بدل می شوند، به عناصری ضدفرهنگ و یا حتی شومن هایی با ژست اندیشه!