در دنیای بانکداری سرمایهگذاری، اکثر کارمندان به سختی وقتی برای زندگی خارج از محیط کار دارند. اما رالف اتین، یک همکار بانکی با یک پا، در حال تمرین برای شرکت در پارالمپیک زمستانی به نمایندگی از کشور مادریاش، هائیتی است.
اتین، ۳۶ ساله، در بانک آمریکا در لندن کار میکند. او بیشتر ساعات بیداری خود را با اکسل و پاورپوینت سپری میکند، مدلهای مالی میسازد و به ارائه معاملات به شرکتهای بزرگ و مشتریان سرمایهگذاری خصوصی بانک کمک میکند.
اما در آخر هفتهها، او از وقت آزاد محدودی که دارد برای تمرین با تیم پارالمپیک اسکی سوئیس در کوههای آلپ استفاده میکند.
"این یک چرخش مداوم است: دفتر، فرودگاه، کوه، بازگشت به میز کار"، اتین در مصاحبهای گفت. "هیچ منطقه راحتی وجود ندارد."
او کمتر از سه ماه فرصت دارد تا در مسابقات بینالمللی شرکت کند و برای مسابقات سهگانه اسکی بازیهای پارالمپیک زمستانی واجد شرایط شود، مسابقاتی که برای ورزشکارانی طراحی شده که با یک پا رقابت میکنند. هائیتی قبلاً او را به عنوان اولین نماینده این کشور کاراییبی در این بازیها که در مارس در ایتالیا برگزار خواهد شد، معرفی کرده است.
اگر موفق شود، اتین یکی از معدود پارالمپینهایی خواهد بود که در وال استریت نیز کار میکنند، جایی که مدیران سختگیر و ساعات کاری طولانی امری عادی است.
"گاهی اوقات ساعت ۲ صبح دفتر را ترک میکنم چون کارهایی دارم که باید قبل از سوار شدن به پرواز ۶ صبحی برای رفتن به سوئیس تمام کنم"، او گفت.
اتین امسال پس از ترک آمریکا، جایی که سالها با ویزای کار موقت زندگی میکرد، به لندن نقل مکان کرد. وزارت امنیت داخلی آمریکا در مارس شروع به اعمال محدودیتهایی بر حقوق مهاجرتی هائیتیها کرد و اتین نگران بود که پس از سفر به خارج برای مسابقات اسکی، اجازه بازگشت به کشور را نداشته باشد.
بانک موافقت کرد او را به لندن منتقل کند، نه چندان دور از آلپ. این جابجایی عجولانه باعث شده او در برنامه تمرینی عقب بیفتد، اما حداقل آرامش خاطری به او داده است.
"فرآیند مهاجرت به اینکه من کی هستم یا چه چیزی به میز میآورم نگاه نمیکند. فقط مرا به عنوان یک شماره پرونده میبیند"، او گفت. "بنابراین به این انتخاب رسید: در جایی بمانم که نمیتوانست تصمیم بگیرد مرا میخواهد یا نه، یا روی خودم شرط ببندم، به اروپا نقل مکان کنم و حرکت رو به جلو را زنده نگه دارم."
اتین در خارج از پورت اوپرنس، پایتخت هائیتی بزرگ شد. وقتی ۲۰ ساله بود، در زلزله ۲۰۱۰ که بیش از ۱۰۰ هزار نفر را کشت، پایش را از دست داد. آن روز در طبقه بالای ساختمان چهار طبقهای در پایتخت بود و هر دو پایش توسط سازه در حال فروریختن له شد.
"هشت ساعت وارونه آویزان بودم"، او گفت. "مجبور شدند گوشت مرا از ساختمان بتراشند تا بیرونم بیاورند. سپس مرا با فرغون به شهر زادگاهم بردند."
در بیمارستان، اتین با گرگوری آدامسون، جراح ارتوپد آمریکایی که برای کمک به مجروحان به هائیتی سفر کرده بود، آشنا شد. آدامسون به او گفت به آمریکا بیاید، جایی که به او کمک خواهد کرد پای مصنوعی بگیرد.
اتین در نهایت سه ماه با آدامسون و خانوادهاش در ایلینویز ماند تا تحت عمل قرار گیرد، و آنها او را تشویق کردند برای دانشگاه به آمریکا نقل مکان کند. او در ۲۰۱۱ به عنوان دانشجوی کارشناسی در کالج برگن در پاراموس، نیوجرسی ثبت نام کرد، اما پس از تمام شدن پساندازهایش و خوابیدن روی مبل دوستان برای ماهها، احساس کرد باید تغییری ایجاد کند.
"منابعم داشت تمام میشد و متوجه شدم اگر فرصت بهتری پیدا نکنم، مجبور میشوم به هائیتی برگردم"، او گفت.
اتین سوار اتوبوس شد و از دانشگاهی به دانشگاه دیگر سفر کرد تا خودش را معرفی کند و بورسیه بگیرد. این کار او را به دانشگاه اندرسون، دانشگاه مسیحی در حدود ۴۵ مایلی شمال شرق ایندیاناپولیس رساند. اتین فارغ التحصیل شد و سپس به هائیتی بازگشت تا با سازمانهای خیریه کار کند. چهار سال بعد، در دانشکده بازرگانی دانشگاه کارولینای شمالی ثبت نام کرد.
در سال آخر برنامه MBA خود، به اسکی علاقهمند شد.
اتین به گروهی از همکلاسیها در سفر اسکی به دریاچه تاهو در سیرا نوادا پیوست، اما نتوانست اسکی کند. در ریزورت، مربیان به او گفتند که نیاز به درسهای خاصی دارد که باید از قبل رزرو شود.
او قول داد راهی برای پایین آمدن از دامنهها پیدا کند - البته حرفه بانکداریاش قرار بود شروع شود.
اتین در ۲۰۲۲ شغلی در نیویورک به عنوان همکار در بانک آمریکا پیدا کرد. او از دانشکده بازرگانی استخدام شد و در گروه سرمایهگذاری خصوصی شروع به کار کرد. وقتی میتوانست چند روز مرخصی بگیرد، با مربیان اسکی تطبیقی در سراسر آمریکا تمرین میکرد.
تا اوایل امسال نبود که متوجه شد حتی میتواند برای پارالمپیک واجد شرایط شود.
در سفری به پارک سیتی، یوتا، اتین با مونته مایر، اسکیباز پارالمپیک مطرح آشنا شد. مایر گفت از تواناییهای اتین تحت تأثیر قرار گرفته و به او گفت به نظر میرسد آنچه برای رقابت در بازیها لازم است را دارد.
"او چنان باور قوی 'میتوانم' در خودش داشت که نوعی مسری بود"، مایر گفت.
در بهار، اتین بیشتر مرخصیهای پولی خود را گرفت و با تیم پارالمپیک اسکی که مایر آن را مربیگری میکرد شروع به تمرین کرد. در آپریل، اولین مسابقه رقابتی خود را در وینتر پارک، کلرادو با موفقیت تمام کرد که او را واجد شرایط شرکت در پارالمپیک زمستانی کرد. هائیتی بلافاصله او را به عنوان نماینده کشور معرفی کرد.
در همان زمان، دولت ترامپ شروع به سختگیری در مورد حقوق مهاجرتی افراد از تعدادی کشور، از جمله هائیتی کرد. شرکتها توصیه کردند خارجیان دارای ویزای کار تا حد امکان از آمریکا خارج نشوند. اتین با بانک آمریکا کار کرد تا شغل جدیدی خارج از کشور پیدا کند.
اکنون او در شغل جدیدش در لندن مستقر شده است. تیم او در بانک اجازه دارد دو هفته آخر سال از راه دور کار کند که او از آن برای بودن در سوئیس و تمرین استفاده میکند. او قصد دارد قبل از شروع پارالمپیک در مارس، در ۱۰ مسابقه دیگر در اروپا شرکت کند.
اتین گفت که متعادل کردن شغل پرفشارش و تمرین برای پارالمپیک آسان نبوده است. اما میگوید یاد گرفته چگونه خود را با دو هدف زندگی سخت تطبیق دهد.
"بانک مرا برای پارالمپین بودن استخدام نکرد"، او گفت. "در واقع این کار مرا بانکدار بهتری میکند."
