از علل عمده ایجاد لک های پوستی، رنگپذیری پوست به هموگلوبین، کاروتنوئید و ملانوسیتها(بیشتریت اثرگذاری را دارند) می باشد. تغییرات رنگ پوست به 2 دلیل دارد، یا رنگ ذاتی و ژنتیکی است یا اکتسابی یعنی در مواجهه با نور خورشید پدیدار می شود. در نواحی مختلف بدن چون تراکم ملانوسیتها یا سلولهای حاوی ملانین تفاوت دارد، رنگ پوست ممکن است متفاوت باشد.
بدلیل تحریکات درونی و بیرونی و افزایش سلولهای رنگساز، لکهای پوستی ظاهر میشود. عوامل بسیاری هستند که از آن جمله میتوان: اختلالات ژنتیکی، عفونتهای موضعی، داروها، موادشیمیایی، تغذیه و سوءتغذیه، بدخیمیهای پوستی، اختلالهای هورمونی، بارداری و… اشاره کرد.
تشخیص نوع لک، علل و عوامل ایجاد آن از روش های بسیاری قابل تشخیص و درمان می باشد. در زیر به شرح اختصاری مهمترین آن ها می پردازیم.
پزشک متخصص می تواند با بازرسی چشمی پوست شما لک ها و نوع آن ها را تشخیص دهد.
چنانچه در تشخیص اولیه پزشک معالج هرگونه تردیدی در نوع لک ها وجود داشته باشد. تجویز بیوپسی یا همان نمونه برداری (با بیحسی موضعی) میکروسکوپی می دهد.
اغلب این نوع از لک ها کوچک و تیره هستند. اما می توانند تحت شرایطی رنگ و اندازه آن ها متفاوت باشد. همچنین در مناطق مختلف بدن بصورت مسطح و یا برجسته قابل مشاهده اند.
زگیل پیری این لکه ها مانند جوش هایی با رنگ قهوه ای روشن و تیره و مسطح در هر جای بدن خصوصا در صورت، بازو و پشت کمر قابل مشاهده اند.
لنتيگو ماليگنا کک و مک های قهوه ای رنگی است، به اندازه یک سانتی متر یا بیشتر، که روی صورت و پشت دستها در سنین 30-40 سالگی پدیدار میشوند.
با افزایش سن این لک ها گسترده تر، پررنگ تر و زیادتر میشوند. این لکها در اثر تماس بیش از حد با نور آفتاب بوجود میآید. اما ضایعه مالیگنا معمولا در دهه هفتم زندگی در پوستی که به صورت مزمن در معرض آسیب آفتابی بوده دیده می شوند.این لک ها رشد بسیار آهسته ای دارد، و میتواند سالها بدون تهاجم باقی بماند. ولی پیش آهنگی برای بدخیمی ملانوم محسوب می شوند.
از آنجا که این لک ها بعنوان رنگدانه های پوستی به حساب می آیند. عموما در لایه اپیدرم (سطح پوست) قرار دارند. روش های متفاوتی جهت درمان و یا حذف این لک های پوستی وجود دارد. از جمله موارد درمانی که عمدتا در مراکز و کلینیک های پوست و زیبایی مورد استفاده قرار می گیرد؛ به موارد زیر میتوان اشاره کرد:
استفاده از کرم هایی چون هیدروکینون (روشن کننده) و یا بصورت ترکیبی بهمراه رتینوئیدها Retinoids (ترتینوئین و استروئید خفیف) می تواند به بهبود تدریجی لک ها کمک کند. شایان ذکر است استفاده از کرم های ضد آفتاب با حداقل SPF30 در طول درمان توصیه می شود. البته این درمان دارای عوارض جانبی مصرف این داروها همچون خارش موقت، قرمزی ، سوزش و خشکی و … می باشد.
درمان با لیزر بسته به نوع درمان و دستگاه مورد استفاده، می تواند بدون هیچ آسیبی و یا حتی همراه با توقف تولید ملانین (ملانوسیت ها) باشد. درمان با لیزر نیازمند صرف وقت برای تکمیل پروسه درمان، و اثربخشی بالا می باشد. طی فواصل مشخص به تدریج در طول چند هفته یا چند ماه تغییر رنگ کلی پوست ایجاد شده و لک ها از بین می روند.
استفاده از دستگاه هایی چون Rioxy, Oscar و یا حتی دستگاه لیزر دایود Bluemoon عوارض جدی و تاثیرگذاری بهمراه ندارد. تنها ضروری است که پس از انجام این نوع درمان مراقبت هایی جهت جلوگیری از آسیب های احتمالی در برابر نور خورشید انجام دهید.
در این روش، پزشک میکوشد، با دستگاهی مانند میکرودرم سایش فیزیکی (یا با مواد شیمیایی)، لایههای سطحی و حتی بخشی از لایههای میانیِ اپیدرم را که اغلب ناهموار و حاوی سلولهای فرسوده و مرده است، بردارد. بدین ترتیب پوست جدیدی که جوانتر و مسطحتر است جایگزین آنها میشود. امروزه بیشتر از لایهبرداری سطحی، که آن را میکرودرم ابرِیژنمینامند، استفاده میکنند.
طی سال های اخیر، استفاده از امواج لیزر برای جوانسازی و از بین بردن جوشگاه (اسکار) رو به گسترش است. از عوارض این روش می توان به قرمزی و تورم،آکنه،منافذ بزرگ شده،تغییر رنگ پوست، عفونت،زخم شدن و…اشاره کرد.
در این روش از اسید برای سوزاندن لایه بیرونی پوست استفاده می شود. در این روش با ریزش پوست، لک ها محوتر شده و لایه جدید ظاهر می شود. برای دستیابی به بهبودی کامل، چند جلسه درمان نیاز است. سوزش و تغییر رنگ پوست از عوارض جانبی و شایع این روش می باشد.
برای اطلاعات بیشتر، به وب سایت شرکت اسکان پویا طب مراجعه کنید.
