رفیق عزیزی میگفت یه کارمند دارم خیلی آدم خوبیه ولی جایگاهش پایین مونده، باید کمک کنیم بیاد بالا، عرض کردم باید هر قدر میتونیم به بندههای خدا کمک کنیم، اما فقط به مختصات الهی افراد دست نزن...
گفت یعنی چی؟ گفتم دستگاه مختصات الهی یعنی نظامی که خداوند برمبنای برآیند شایستگیهای افراد و معادلات عالم، بندههای خودش رو میچینه. ما موظفیم به یکدیگر انفاق کنیم، محبت بورزیم، دستگیری نماییم و ... اما بر تغییر جایگاه انسانها پافشاری نداشته باشیم. معادلات عالم برای همه مخلوقات خدا، یکسانه؛ اینکه یکی برتری (واقعی نه اعتباری و صوری) در هر زمینه و ساحتی بهدست میآره دقیقاً متناسب با نهادههای خودشه و تنها خودش باید مختصات خودش رو ارتقاء بده ...
و براش مثالهای متعددی از تجربیات خودم آوردم که چطور تقریبا در همه مواردی که طبق ارزیابی ناقصم از شایستگی افراد، تلاش کردم موقعیت اونها رو مثلاً از روی خیرخواهی بهبود بدم اما فقط تعادل اونها رو برهم زدم و پشیمانی نصیب خودم نمودم. رفتگر، کارگر، منشی، مدیر، معلم، کاسب، وزیر، رییسجمهور، فقیر، غنی و غیره، همه درست در همونجایی هستند که باید باشند!
نظر شما چیه؟ 👍 یا 👎؟
۱۴۰۴/۲/۲۵