بسیاری از معاملهگران تازهکار به دلیل رفتارهای هیجانی و عدم آموزش، بازار سرمایه را با تالار شرطبندی اشتباه میگیرند. در پاسخ به این پرسش که آیا بازار فارکس قمار است؟ باید گفت ساختار فارکس مبتنی بر دادههای اقتصادی و تکنیکال است و ذاتاً قمار نیست؛ اما رویکردِ بدون استراتژیِ کاربر میتواند ماهیت آن را به قمار تغییر دهد.
هرچند طبق تعریف دیکشنری وبستر، ریسک و احتمالِ از دست دادن در هر دو حوزه مشترک است، اما تفاوت اصلی در «قابلیت کنترل دارایی» است. قمارباز اسیر تصادف مطلق است، در حالی که تریدر حرفهای با ابزارهای تحلیلی، عدم کنترل روی اخبار جهان را با کنترل دقیق روی سرمایه خود جبران میکند. ورود کورکورانه، معاملهگر را در دام روشهای کلاهبرداری قرار میدهد.
اتکا به شانس در فارکس عواقبی چون نابودی کامل دارایی، استرس روانی، معاملات انتقامی و در جا زدن را در پی دارد. از لحاظ فقهی نیز در ایران ابهاماتی وجود دارد؛ آیتالله مکارم رعایت ضوابط شرعی را ملاک میدانند، آیتالله سیستانی آن را جایز نمیشمارند و آیتالله خامنهای علیرغم پذیرش تبادل ارزها، به ساختار لوریج (اعتبار ربوی بروکرهایی که سود میگیرند) اشکال وارد کردهاند.
برای تبدیل معاملهگری به یک کسبوکار پایدار، رعایت چهار اصل الزامی است: تعیین درصد ریسک محدود (حداکثر ۱ الی ۲ درصد در هر معامله)، استفاده مداوم از حد ضرر (Stop-Loss) جهت قفل کردن زیان، رعایت نسبت ریسک به پاداش منطقی (حداقل ۱ به ۲) و ایجاد تنوع در سبد معاملاتی برای کاهش نوسانات بازار.
