برای خودکار و دفتری که دارم و دستی که با آن مینویسم.
برای چشمانی که با آنها تماشا میکنم و گوشهایی که با آنها ترانه گوش میدهم.
برای لبی که با آن میبوسم و زبانی که با آن سخن میگویم.
برای کتابهایی که در کتابخانه دارم و لذتی که از مطالعهی کتابها میبرم.
برای خانوادهی خوبی که دارم و شغلی که دارم.
برای موبایل، لپتاپ، تلسکوپ، دوربینِ عکاسی، دوچرخه، باغچه، قهوه و همهی چیزهای خوبی که دارم.
در آغاز بهار، بهاری که با روزهای سخت همراه است؛ بهترین کار این است که برای همهی اینها از خدای مهربان سپاسگزاری کنم.
✍️ سهراب زارعی
