روشنایی هیچگونه فرقی (میانِ هستیها) نمیگذارد. بر پارسا و گناهکار و بلند و پست یکسان میتابد و بر همه، به یک اندازه برکت و بهروزی ارزانی میکند؛ روشنایی تنها هنگامی جانبخش است که با چیزی (جز خود و) جدا از خود پیوند یابد و بر آن تأثیر کند و آن را بپرود. روشنایی، ضد تاریکی است و این تضاد، اصل کوشندگی و زندگی را بر ما آشکار میکند.
کتاب: عقل در تاریخ (گزیدهای دربارهی ایران)
نویسنده: هِگِل (فیلسوف)
