ویرگول
ورودثبت نام
سهراب خان‌بدر | Sohrab Khanbadr
سهراب خان‌بدر | Sohrab Khanbadr
خواندن ۲ دقیقه·۷ روز پیش

کاکتوس آتشین: داستان استقامت و زیبایی در بیابان


  • همیشه علاقه دارم با آتش بازی کنم.
  • "آنچه می‌توانید، با آنچه دارید، در جایی که هستید انجام دهید." - تدی روزولت.
  • "طبیعت بهتر از هر طراح دیگری است." - الکساندر مک‌کوئین.

کاکتوس خفن :)
کاکتوس خفن :)

کاکتوس آن فایر


در گستره‌ی بی‌پایان بیابان، کاکتوسی تنها ایستاده بود. شب و روز، در تمام لحظات، کاکتوس استوار بود؛ برخی از بخش‌های آن مفید، و باقی برای بقا. دنیای کاکتوس محدود به خورشید و گرمای حاصل از آن بود. خورشید، دوست و دشمن، استاد و شاگرد کاکتوس بود. گرمای خورشید اصل بود و هر چیز دیگر تنها فرع.

روزها، آب‌ها از بی‌رحمی خورشید به جوش می‌آمدند، ابر می‌شدند و برای مدتی جلوی خورشید را می‌گرفتند. در آن لحظات نادر، ابرها برای کاکتوس ساعت‌ها گریه می‌کردند و زمین خشک را با قطرات اشک خود می‌نوشاندند.

کاکتوس، در انتظار تابشی دیگر، استوار می‌ماند. زیرا دوستی خورشید را برای خود می‌دانست، او خورشید را دوست واقعی می‌دید، خورشیدی که یک روز برایش گریه نمی‌کرد و روز دیگر ناپدید می‌شد.

کاکتوس سخت و قدردان زندگی، به گل‌های ریز بنفشی که از همین دوستی‌های خورشید به دست آورده بود، می‌بالید. گل و تیغ فقط متعلق به رز نبود؛ کاکتوس نیز گل‌هایی داشت که نشان از پیروزی بر دشواری‌ها بود. اما تیغ‌های کاکتوس، همانند محافظانی بی‌رحم، در برابر هر تهدیدی آماده بودند.

شب‌ها، در سکوت بیابان، کاکتوس به خود می‌اندیشید. او سختی و انزوا را پذیرفته بود، اما شاید اگر برگ‌ها را نیز می‌پذیرفت، به این انزوا کشیده نمی‌شد. تیغ‌ها، که به نظر منظم و محکم می‌آمدند، در واقع قاتل شب‌هایی بودند که در سکوت بیابان سپری می‌شدند.

کاکتوس، با وجود همه‌ی سختی‌ها، به زندگی خود افتخار می‌کرد. او درک کرده بود که بقا در بیابان، تنها با پذیرش تغییرات و سازگاری با شرایط ممکن است. هر روز، با طلوع خورشید، کاکتوس با قدرتی نو آغاز می‌کرد، آماده برای مقابله با گرما و خشکی. او می‌دانست که در این بازی بی‌پایان با طبیعت، تنها با ایستادگی و امید می‌توان پیروز شد.

در این بیابان بی‌پایان، کاکتوس نمادی از استقامت و زیبایی بود؛ گیاهی که با گل‌های بنفش و تیغ‌های محافظش، داستانی از مبارزه و بقا را روایت می‌کرد. داستانی که هر روز با طلوع خورشید تازه می‌شد و هر شب در سکوت بیابان به اوج می‌رسید. کاکتوس، با تمامی سختی‌ها و زیبایی‌هایش، نمادی از زندگی و امید بود.


بازنویسی با chatgpt 4o

چیزی مثبت بگو، و چیز مثبت خواهی دید." — جیم تامپسون
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید