چوگان پرسش

پرسشگری از آن‌دست مولفه‌های موفقیت است که کمتر به آن عادت داریم و این مسأله از عدم شناخت ما از نحوه‌ی کارکرد این عامل ناشی می‌شود. برای اثبات این‌که انسان پرسشگر می‌تواند شاهراه پیروزی در امور مختلف زندگی را زودتر از باقی بپیماید، قلم‌ها فرسوده و کاغذها سیاه شده است؛ پس بگذریم.

آن‌چه قبل از این‌ها اهمیت دارد این است که بفهمیم آیا انسان پرسشگری هستیم یا نه و پس از آن راهکارها را بررسی کنیم. پرسشگری نشانه‌هایی دارد که مطالعه‌ی شخصیتی آدم‌های موفق، بهترین روش برای بازشناخت این نشانه‌ها است.

انسان‌هایی که از راه پرسشگری به موفقیت رسیده‌اند، عمدتن در طول زندگی‌شان دارای رویکردهای متفاوت به مسائل پیرامون‌شان بوده اند- و البته این با ساز مخالف زدن‌های همیشگی برخی پرسشگرنما متفاوت است!- و همیشه تلاش در تجزیه‌وتحلیل و رسیدن به استنباط منطقی در امور را در خود تقویت کرده‌اند.

اینگونه افراد اکثرن دارای مهارت مشاهده‌گری دقیقی بوده که برگرفته از نگاه جستجوگر آنان است که به بالا رفتن سطح تفسیر اطلاعات‌شان کمک شایانی می‌کند.

روحیه‌ی کار گروهی از مشخصه‌های این شخصیت‌ها است که علیرغم وجود احتمالی هرگونه اشکال شخصی، نگاه‌شان به جمع و حواس‌شان به اجرای درست ایده‌هایشان هست. آن‌ها بشدت عملگرا بوده، پس از رسیدن به نتایج اولیه، تلاش‌هایشان را عملیاتی کرده و منتظر دیگران- نظرات، عقاید، تهدیدها، ترعیب‌ها و تمسخرها- نمی‌شوند.

آن‌ها آموخته‌اند که ایجاد محیطی چالشی در درون و بیرون خود، مهم‌ترین عامل تحریک کننده و پیشبرنده‌ی انسانی است که سوخت خود را از ایجاد پرسش‌های مدام تأمین می‌کند. این محیط چالشی تا زمانی درست عمل خواهد کرد که هرگونه حسادت، کبر و خودپسنده از آن دور بوده و یاد بگیریم که دیگران هم صاحب‌نظر هستند؛ حتا اگر این نظر برخلاف تمام آموخته‌های ما باشد.

نخوانده فرق سر از پای، عزم کو کردیم

نکرده پرسش چوگان، هوای گو کردیم

بکار خویش نپرداختیم، نوبت کار

تمام عمر، نشستیم و گفتگو کردیم*

*بانو پروین اعتصامی

www.ahmadrezasoleymani.blofga.com

@ahmadreza_sol