کسی روزی به سنگها گفت:
«آدم شوید…
سختی را رها کنید،
دل بگیرید، راه بروید، نفس بکشید.»
سنگها سکوت کردند،
و بعد آرام گفتند:
«ما حرفی نداریم،
اما برای آدم شدن،
باید اول به اندازهی کافی سنگ شده باشیم…
ما هنوز آنقدر سخت نیستیم
که بتوانیم آدم شویم.»
آدم بودن،
نه فقط دل داشتن است،
که دلدار بودن میخواهد.
نه فقط راه رفتن است،
که ایستادن در طوفان میخواهد.
آدم بودن،
سختی میخواهد،
نه از جنس زخم،
بلکه از جنس صبر.
سنگ بودن،
آغاز آدم شدن است—
وقتی که درد را فهمیدی،
وقتی که نلغزیدی،
وقتی که در سکوت،
وزن خودت را کشیدی.
آدم بودن،
خیلی سنگ بودن میخواهد…
و شاید،
سنگها از همه بیشتر
به آدم شدن نزدیکاند.
بقلم #بهمن_سامنی
