الزامات انسان بودن

برای همه ی گلهای خوش بوی دنیا توجهی داده شده،آب، نور و احساسی خرج شده تا به جوانه زدن رسیده.به بیانی کاملتر برای همه ی زیبایی هایی که خلق میشن،چیزهایی زیادی کنار هم قرار میگیرن که اولین و کلیدی ترین مرحله "توجه" و احترام واقعی به اون زیبایی قرار داره.وقتی این تئوری ساده و واقعی رو به موضوعیت زندگی روزمره و ارتباط با آدمها وارد میکنم،درک این نکته که چرا جوانه زدن و زیبایی بسیار به ندرت اتفاق میفته سخت و غیر قابل باور نیست.به کلید واژه ی اساسی "توجه"بر میگردم و نقشش رو در زندگی بین آدمها بررسی میکنم و به راحتی میفهمم درنطفه آنقدر به غرور،توهم و خودخواهی آدمها گره خورده که هیچ زیبایی تمایل نداره در ارتباط با ادمها خودش رو نشون بده.هیچ گُلی در قلب آدمهارشد پیدا نمیکنه چون در ذات ماجرا خصوصیتهای "برساخته ی" انسانی جای {توجه} و احترام رو پر کرده.نمیشه از ذاتِ غیر شفاف آدم بودنمون گله کنم اما یادآوری این نکته که چرا زیبایی ها کمتر شکل میگیرن رو این روزها بهتر میفهمم. ما ادمها از آنچه مارو با کیفیت و در سلسله ی وجودی هم قرار میده فاصله گرفتیم و با تکیه ی بیش از اندازه بر خلقیات و احساسات درونی خودمون،نوعی از خودخواهی رو خلق کردیم که به راحتی قابل تفکیک شدن نیست.

تمامِ حال خوب ما از درون حال خوبِ آدمهایی که میبینیم قابل کشف و پیدا شدن خواهد بود چرا که راهی جز این برای ارتقاء حالمون و خلق زیبایی های واقعی وجود نداره.زیبایی ها زمانی راه جدی در روح،ذهن و احساسات ما پیدا میکنن که بستر اون یعنی نوع دوستی،مشارکت احساسی و احترام رو به عنوان مقدمه در روح و ذهن ما پیدا کنن.

بیشتر و کامل تر به همدیگه توجه کنیم،گلهای زیادی منتظر روییدن هستن.

پ ن :

1.برساخته یعنی چیزی که توسط آدمها و بخاطر آدمها ساخته میشه.