فرایند یادگیری زبان

این اولین نوشته من توی ویرگوله و به این نتیجه رسیدم که برای شروع تجربه خودم در پروسه یادگیری زبان رو بنویسم.

این سوال تا حالا خیلی ازم پرسیده شده برای همین گفتم بنویسم، لینک شو کیو آر کد کنم، خالکوبی کنم رو دستم، تا ازم پرسیدن دستم رو بیارم جلو بگم اسکن کن!

اول از همه باید بگم که به نظر من اگر به زور و مدرک و هر دلیل "غیر دلی" دیگه می خواین یاد بگیرین، پروسه سریع و کاملی نخواهید داشت. و فقط اگر واقعا هدفتون یادگیری زبانه، هر زبانی، می تونین سریع و بهتر از هر چیزی توش ماهر شین. البته این فقط برای یادگیری زبان نیست. برای هر چیزی این یه قانونه.

دلیل اینکه من از بچگی تصمیم گرفتم انگلیسی رو یاد بگیرم خیلی ساده بود؛ لج بازی!

وقتی که ۳ یا ۴ سال داشتم، برادرم آهنگای مختلفی مثل متالیکا، موتور هد و ... میذاشت و گوش می کردیم و گاهی من شروع می کردم بدون اینکه نظری داشته باشم چی میگن باهاشون خوندن. تا اینکه یه روز برادرم عصبانی شد و بهم گفت "اگه نمی فهمی چی میگن غلط می کنی باهاشون می خونی" منم همون روز تصمیم گرفتم که انقدر یاد بگیرم که همه آهنگا رو بتونم بخونم!

از سن ۱۰ سالگی کلاس زبان رفتم و از کتاب های معروف Let's Go شروع کردم. همیشه با ۱۰۰ همه ترم ها رو میومدم جلو. تا به Interchange ها رسیدم. ۱۵ سالم بود و به خودم اومدم دیدم من یه فیلم میبینم کلا فقط سلام و احوال پرسی رو متوجه میشم!

تصمیم گرفتم روندم رو عوض کنم. اون موقع تازه سریال فرندز به دستم رسیده بود که اتفاقا با زیر نویس انگلیسی بود.

من یه دیکشنری کوچیک Longman داشتم که میذاشتم کنار دستم و هر جا که خیلی نمی فهمیدم سریالو نگه می داشتم و تو دیکشنری به زور معنیشو پیدا می کردم. همینطوری گذشت و من یه بار هر ۱۰ تا فصل سریال رو بدون اینکه بفهمم چی شده دیدم.

پدر من (هوشنگ معروف) به من یاد داده بود که اگر چیزی رو متوجه نمیشی و توش ماهر نیستی انقدر تکرار کن تا ملکه ذهنت بشه. منم از همین روش استفاده کردم. من کل سریال فرندز رو ۶ بار پشت هم دیدم. همه دیالوگ ها رو حفظ بودم. بعد اون گفتم با یه سریال دیگه امتحان کنم. سریال Heros تازه اومده بود و من ۲ تا فصل اولش رو داشتم ولی بدون زیر نویس. وقتی نگاه کردم دیدم ۹۰ درصدش رو می فهمم و سریال بعدیش رو دیگه کامل می فهمیدم. تا حدی که ۲ سال بعدش توی همون آموزشگاه (یعنی در سن ۱۷ سالگی) به بزرگ سال ها و خصوصی به مدیر آموزشگاه تدریس می کردم.

الان تو این سن دیگه وقت و حوصله دیدن یه سریال به مراتب زیاد تو یه مدت خیلی کم (حدود ۶ ماه) امکان پذیر نیست ولی می تونه به مقدار کم هم ما رو به جلو هل بده.

نکته ای که دوست دارم بگم اینه که مهم نیست که همه کلمات رو بفهمین، از موقعیت صحنه و حرکات میشه متوجه شد که راجع به چه چیزی حرف می زنن. فقط اگر کل محور داستان روی کلمه ای بود که نظری نداشتین چیه دنبال معنیش بگردین.

با به یاد داشتن دیالوگ ها شما یه دیتابیس بزرگ از نمونه جمله دارین. برای همین برای هر آزمون و تستی شما می تونین سریع به نمونه اون تو ذهنتون سر بزنید و جمله رو بسازید (هر زمان و هر گرامری).

ترانه های سنگین (من با Eminem و Limp Bizkit امتحان کردم) خیلی می تونه به شما کمک کنه. شعر اونها رو در بیارید و یکی دو بار همراه آهنگ بخونید. دیگه توی ذهنتون میمونه.

برای جمله سازی توی ذهنتون جمله ها رو شکسته و حتی غلط به انگلیسی بگین. دفترچه خاطرات خودتون رو به انگلیسی بنویسین.

و در نهایت کلاس های مکالمه آزاد و یا یکی که بلد باشه و صبور، می تونه به شما خیلی کمک کنه تا او چیزایی که یاد گرفتین رو استفاده کنین و بتونن غلط هاتون رو بگیرن.

در نهایت اگر می خواین آکادمیک یاد بگیرین (یعنی فراتر از حد استفاده) پیشنهاد می کنم خیلی TED ببینین. کتاب های قرن ۱۹ بخونین و یا سعی کنین به بقیه توضیح بدین که چرا تو این جمله از این گرامر استفاده کردین!

فکر کنم برای اولین نوشته خیلی حرف زدم. اگر سوالی بود خوشحال میشم جواب بدم.