مدتی است بیشتر به این فکر میکنم که چرا بعضی محصولات دیجیتال، آگاهانه ساده باقی میمانند. در حالی که اغلب سرویسها هر روز شلوغتر میشوند، هنوز هم نمونههایی وجود دارند که انگار تصمیم گرفتهاند وارد این رقابت نشوند.
در یکی از تجربههای اخیرم با یک سایت آگهی، متوجه شدم همهچیز در حد پایه طراحی شده است. نه مسیرهای پیچیدهای وجود داشت و نه امکاناتی که کاربر را مجبور به تصمیمگیریهای مکرر کند. این سادگی در ابتدا کمی عجیب بهنظر میرسید، اما بعد از مدتی حس کردم دقیقاً برای یک نوع استفاده خاص ساخته شده است.
البته این مدل طراحی بینقص نیست. اگر کسی به امکانات مدیریتی، گزارشگیری یا شخصیسازی عادت داشته باشد، احتمالاً با محدودیت مواجه میشود. اما برای کاربری که فقط میخواهد یک آگهی ثبت کند و وارد جزئیات نشود، همین حد از امکانات کافی بهنظر میرسد.
این تجربه دوباره این نکته را برایم پررنگ کرد که «بهترین» محصول لزوماً آن نیست که بیشترین قابلیت را دارد، بلکه محصولی است که دقیق بداند برای چه کسی و چه کاری طراحی شده است.
این یادداشت بر اساس کار با یکی از سایتهای آگهی با دامنهی agahi.click نوشته شده است.
