مبدا آیینه است

درس و کتاب و ریاضی هیچوقت سخت نبودن واسم
سخت واسم زندگی بود
اشتباه جایی صورت گرفت که تصمیم گرفتم چیزای آسونو کنار بزارم البته که تصمیمش با خودم نبود
همیشه میخواستم بدونم اخرین نفر بودن چه حسی داره متوجه شدم برای اخرین نفر بودن کافیه عجله کنی
عجله نه برای اینکه اخر بشی بلکه برای همه چیز اول بشی
پذیرفتن سخته اینکه آدمایی که دوسشون داری میان بهت چک میزنن بعد ماچت میکنن
انگاری اون مارپیچی که چشام از روابطم با افراد جلو چشام میاره کاریه که اونا باهام میکنن
میگن تقصیر خودته
درست میگن انتخاب اونا به عنوان شیرینی زندگی اشتباه بود
پشیمانی و پشیمانی
اما وقتی دنبال شروع این قضیه میگردم میبینم منبع همیشه بوده
منبع این حواس پرتی
به خودم گفتم هیچ مبدا وجود نداره دنیا بی ابتدا و بی انتها ست
اما وقتی ساده اش میکنن و تعمیمش میدم فقط به خودم میبینم مبدا منم
مبدا در نظر گرفتن خودم انگاری حالمو بهتر میکنه
اما پذیرفتن اتفاقات یا حتی انچه که الان هست بعد از در نظر گرفتن اینکه مبدا منم سخته بغض میاره
حالا بماند که از اینده هم هیچ ایده ای نداری
حتی همون محیط که ازش حرف زدم رو در نظر بگیریم ادمای کدر و زشتی که داخلشن که هیچ هیچ هیچ حسی نسبت به اونچه که در بدنشون داره رخ میده ندارن هم دقت کنی دریافت میکنی که باز هم مقصر خودتی
رفتار اون شخص منو ناراحت میکنه اما اینکه احساس ناراحتی میکنم نشان دهنده اینه که مقصر منم
نیاز دارم چیزای خوبو خیلی به خودم یادآوری کنم
تحلیل نجات دهنده اس