حتی با تمام حمایتهای اطلاعاتی و پدافندی آمریکا، گنبد آهنین اسرائیل نتوانست جلوی موشکهای نقطهزن ایرانی را بگیرد. این حمله نشان داد لایههای پدافندی اسرائیل، بیشتر یک ابزار تبلیغاتی بوده تا یک سپر واقعی.
و همین موضوع بود که صدای کارشناسان آمریکایی را هم درآورد. برخی از تحلیلگران گفتند:
"اسرائیل بدون دریافت پشتیبانی سنگین نظامی قادر نیست بیش از ۱۰ روز در مقابل چنین حجمی از آتش دوام بیاورد."
و نتیجه؟
تصاویر و ویدیوهای منتشرشده از ویرانی کامل ساختمانها در تلآویو و گریه و زاری متخصصان اسرائیلی بابت "نابودی سالها تحقیق" در فضای مجازی پیچید.
آتشبس یا عقبنشینی؟
درحالیکه بسیاری از رسانهها از آتشبس حرف زدند، واقعیت این بود که ابتکار عمل با ایران بود.
این آتشبس، برای اسرائیل فرصتی بود جهت بازسازی و تنفس؛ نه نتیجهی یک پیروزی. ایران، برخلاف تحلیلها، حتی در وضعیت تحریمی شدید، تولیدات بومی، و همزمان با مقابله با شبکههای نفوذ داخلی، موساد و اغتشاشات، همچنان توان نظامی خود را حفظ کرد.
